ในขณะที่เฟิ่งเทียนหวู่ได้ยินเรื่องหานเฉวี่ยไน่จากปากของต้วนหลิงเทียน ด้านหานเฉวี่ยไน่ก็เคยได้ยินเรื่องราวของเฟิ่งเทียนหวู่จากเขาเช่นกัน
ดังนั้นแม้ทั้งคู่จะไม่เคยพบเคยเจอ แต่ก็รับรู้ถึงการคงอยู่ของอีกฝ่ายกันมาเนิ่นนาน
ด้วยเหตุนี้เมื่อเฟิ่งเทียนหวู่เปิดเผยตัวตน แจ้งกับคนของคฤหาสน์คลื่นขจีให้ไปรายงานเฉวี่ยไน่ไม่นาน หานเฉวี่ยไน่ก็ส่งคนมาเชิญตัวเฟิ่งเทียนหวู่มาที่บ้านของนางทันที
“ท่านคือพี่สาวเทียนหวู่หรือ!? พี่ใหญ่หลิงเทียนมักกล่าวถึงท่านบ่อยๆ!!”
เมื่อได้พบเจอเฟิ่งเทียนหวู่ หานเฉวี่ยไน่รู้สึกตื่นเต้นยินดีไม่น้อย
“เฉวี่ยไน่ พี่ใหญ่ต้วนก็ชอบกล่าวถึงเจ้าเช่นกัน”
เฟิ่งเทียนหวู่ยิ้มตอบ ก่อนที่จะเข้าประเด็นทันทีเร่งถามออก “เฉวี่ยไน่ พี่ใหญ่หลิงเทียนของท่าน ได้มาหาท่านแล้วใช่หรือไม่?”
“อื้ม พี่ใหญ่หลิงเทียนมาที่นี่เพื่อมาตามหาพี่สาวเฟยเอ๋อ…”
หานเฉวี่ยไน่ระบายลมหายใจออกมา “หากแต่เมื่อไม่นานมานี้พี่สาวเฟยเอ๋อพึ่งถูกพาตัวไป…พี่ใหญ่หลิงเทียนมาไม่เจอ เขาพักที่นี่ได้แค่เดือนเดียวก็รีบร้อนจากไปทำธุระบางอย่าง แต่ข้าเชื่อว่าพี่ใหญ่ต้องกลับมาเยี่ยมข้าก่อนจะถึงวันนั้นแน่นอน…”
วาจาท้ายประโยคของหานเฉวี่ยไน่เบาลงจนแทบจะเป็นการกระซิบ
“ไปแล้วหรือ?”
