“ลุงหานเขาเพียงมีอายุมากกว่าข้าแค่ไม่กี่เดือน…หลังผ่านมาหลายปีแบบนี้ เขาต้องทะลวงผ่านเซียนดั้งเดิมขั้นสูงสุดไปถึงเซียนขัดเกลาขั้นต้นได้นานแล้วแน่ๆ เรื่องที่จะทะลวงไปถึงเซียนขัดเกลาขั้นกลางก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้าด้วยความมั่นใจ
ด้วยวาจายืนยันนี้ของเขา ทำให้สองตาหานเจิ้งเทียนคล้ายเปล่งประกายขึ้นมาอีกครั้ง มันสัมผัสได้ถึงความหวังอีกครา!
กล่าวกันตามความสัตย์จริง ถึงแม้ว่ามันตัดสินใจจะไปลอบสังหารนายน้อยคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องด้วยตัวเองไปแล้ว แต่นั่นเป็นทางเลือกสุดท้ายของมันแล้วจริงๆ
หากมีหนทางอื่นใดที่สามารถแก้ไขปัญหาให้บุตรีของมันได้โดยไม่ส่งผลกระทบต่อคฤหาสน์คลื่นขจี มันก็ยินดีที่จะลอง นอกจากนี้นี่ยังเป็นหนทางที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวเสนอออกมาด้วยตัวเอง!
อย่างที่มันได้กล่าวไปก่อนหน้า แม้ครั้งนี้จะเป็นครั้งแรกที่มันได้พบพานกับต้วนหลิงเทียน แต่มันก็สามารถบอกได้ว่าต้วนหลิงเทียนเป็นคนที่น่าเชื่อถือ!
เช่นนั้นมันจึงไม่คิดสงสัยในวาจาของต้วนหลิงเทียน
“อ่าจริงสิ ข้าเกือบลืมไป…”
