ในใจของมันลูกสาวคนเดียวเป็นสิ่งสำคัญที่มีค่ามากที่สุด ยังมีค่ามากกว่าชีวิตของมันเสียอีก!
“ยาโถวน้อยโง่งม เจ้ากลัวพ่อปล้นชิงตราผนึกมารจากพี่ใหญ่หลิงเทียนของเจ้าหรือ?”
หานเจิ้งเทียนส่ายหัวไปมาค่อยกล่าวสืบต่อ “อย่างไรก็ตามความสามารถของพี่ใหญ่หลิงเทียนเจ้านับว่าน่าทึ่งยิ่งนัก ก่อนหน้าข้าคิดว่าเขาคงเทียบได้กับอัจฉริยะระดับต้นๆของคฤหาสน์คลื่นขจี แต่ตอนนี้ดูเหมือนเป็นข้าที่ยังดูเบาเขาไป…สามารถเอาชนะอันดับ 1 ในรายนามนภาของคฤหาสน์หลิ่งหนานหยวน อย่างหลินตงผู้นั้นมาได้ ทั้งๆที่หลินตงก็มิได้อ่อนแอไปกว่าอันดับ 1 ในรายนามนภาของคฤหาสน์คลื่นขจีพวกเรา!”
“ที่สำคัญที่สุดคือเขากลับสังหารหลินตงลงได้ทั้งๆที่หลินตงสามารถทะลวงขอบเขตเซียนได้แล้ว…ในเรื่องนี้อย่าว่าแต่คฤหาสนน์หลิ่งหนานหยวนหรือคฤหาสน์คลื่นขจี ต่อให้เป็นทั่วทั้งภูมิภาคเบื้องล่างของดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า กระทั่งเป็นภูมิภาคเบื้องบน ก็คงยากจะมียอดฝีมือใต้ขอบเขตเซียนเป็นคู่มือให้เขาได้…”
กล่าวถึงท้ายประโยค สองตาหานเจิ้งเทียนก็สว่างโรจน์ขึ้นมา “ยาโถวน้อย พ่อสนใจพบพี่ใหญ่หลิงเทียนของเจ้านัก…เจ้าจักมิแนะนำเขาให้พ่อรู้จักหน่อยหรือ?”
“ท่านพ่อ ตั้งแต่พี่ใหญ่ปิดด่านบ่มเพาะไปเมื่อเดือนที่แล้ว ตอนนี้ก็ยังไม่…”
