รอบครัวสี่ก็ซื้อไว้สองสามหมู่ด้วยเงินของหลี่ซื่อ
ครอบครัวอื่น ๆ ไม่ได้ ‘ทุ่มทุน’ เท่านาง
เดิมทีหลิวซื่อไม่ได้คิดจะใช้เงินตนเองซื้อที่ดิน ตั้งใจรอให้แม่สามีซื้อแล้วแบ่งสรรให้ในภายหลัง ทว่านึกไม่ถึงว่าหลี่ซื่อจะซื้อนางจึงทำตาม
น่าเสียดายที่นางไม่ได้มีเงินในมือมากนัก เพราะส่วนหนึ่งถูกส่งกลับไปจุนเจือครอบครัวฝ่ายแม่ และนางยังไม่สามารถนำไปใช้ได้ทั้งหมด จึงนำเงินมาซื้อที่ดินได้เพียงหมู่เดียว นางมีที่ดินเพียงเท่านั้นแต่ครอบครัวสี่กลับมีที่ดินถึงสองสามหมู่ แล้วนางจะรู้สึกดีได้อย่างไร
ความริษยาตีตื้นขึ้นมาในใจ
“เจ้าซื้อที่ดินมากมายเพียงนั้น มีชาวบ้านสักกี่คนที่สามารถซื้อได้เยอะขนาดนั้นในคราวเดียว” หลิวซื่อย่อมไม่เชื่อคำของหลี่ซื่อ จึงท้วงขึ้น
หลี่ซื่อไม่มีทางเลือกนอกจากคิดบัญชีให้ดู
แท้จริงแล้วหลี่ซื่อมีรายได้ไม่มากนัก นางมีหน้าที่ทำบัญชีและดูแลคน ต่างจากหลิ่วซื่อ หลิวซื่อ และหลินซื่อที่เสร็จงานแล้วก็ไปทำ ‘งานส่วนตัว’ เพื่อหารายได้ส่วนตัวได้ เงินที่นางได้ส่วนใหญ่จึงมาจาก ‘ส่วนแบ่ง’ จากคนอื่น
พวกนางเป็นครอบครัวเดียวกัน จึงเรียกร้องมากนักไม่ได้ จะได้น้อยได้มากทั้งหมดขึ้นอยู่กับสถานการณ์
“เห็นไหม เงินที่พวกท่านได้จากหนึ่งส่วน ข้าต้องหาหลายส่วนกว่าจะชดเชยกันได้ แล้วจะนำเงินมากมายมาจากไหน ส่วนหนึ่งของข้าน้อยกว่า เพียงแต่มีจำนวนส่วนมากท่านถึงได้รู้สึกว่าข้าทำเงินได้มาก ทั้งที่แท้จริงไม่ได้มากเลย…
