ด้วยเหตุนี้ตอนหลินตงบอกมันว่าจะติดตามองค์ชาย 4 ของประเทศฝูเฟิง จูเฉียนชิง ไปฆ่าขอบเขตสู่เซียนคนหนึ่งที่ประเทศฝูเฟิงมันจึงไม่คิดจะห้ามแต่อย่างไร
เพราะในสายตาของมันภายใต้เขตอิทธิพลคฤหาสน์หลิ่งหนานหยวนนั้น ไร้ขอบเขตสู่เซียนคนใดที่มีพลังฝีมือเหนือกว่าบุตรชายของมัน
อย่างไรก็ตามหลังจากบุตรชายมันไปอยู่ประเทศฝูเฟิงได้ไม่กี่เดือน มันก็ได้รับทราบข่าวว่าบุตรชายของมันหลินตง เสียชีวิตแล้ว
พอทราบถึงเรื่องนี้มันก็เร่งุรดเดินทางมายังเมืองหลวงของประเทศฝูเฟิง มาหาอ๋องเฉียนทันที
จุดประสงค์ของมันนั้นง่ายดายนัก
หากอ๋องเฉียนไม่มาหาลูกมัน ลูกมันก็คงไม่ตาย!
“อาวุโสหลิน ข้าเองก็เศร้าเสียใจกับการตายของน้องหลินตงยิ่งนัก มิคิดเลยว่าพลังฝีมือต้วนหลิงเทียนจักแข็งแกร่งถึงขั้นนี้ แม้มันจะเป็นแค่สู่เซียนแต่กลับลอบจู่โจมสังหารน้องหลินตงที่ทะลวงถึงขอบเขตเซียนได้ในกระบี่เดียว”
ถึงแม้จะรู้ดีว่าช่วงเวลานี้จะต้องมาถึงไม่ช้าก็เร็ว หากแต่ใจของอ๋องเฉียนก็เป็นกังวลไม่น้อย
ในขณะที่อ๋องเฉียนกำลังปวดหัวกับการมาถึงของหลินจ้านบิดาหลินตง ยอดฝีมือมากมายก็เริ่มทยอยกันมาถึงเมืองหลวงประเทศฝูเฟิงแล้ว
และเมื่อเวลาผ่านไปยอดฝีมือทั้งหมดก็จากจวนอ๋องเฉียนไป และเบนเข็มไปที่การล่าหาตัวต้วนหลิงเทียน!
“ศิษย์น้อง…”
ป๋ายลี่หงที่อยู่ตระกูลซือถู อดไม่ได้ที่จะเป็นกังวลอย่างหนักในใจ
