ในตอนแรกที่มันเห็นศิษย์น้องส่งมอบตราผนึกมารให้อีกฝ่าย มันก็ยังอดถามไปด้วยความเสียดายไม่ได้ ทว่าเป็นศิษย์น้องบอกให้มันรอชมเรื่องสนุกสนาน
จนกระทั่งไม่นานมานี้มันจึงเข้าใจว่าเรื่องสนุกสนานที่ว่าของศิษย์น้องคืออะไร
ที่แท้ศิษย์น้องมันไม่ได้ส่งตราผนึกมารไปให้อ๋องเฉียนจริงๆ สิ่งที่มันเห็นเป็นเพียงการจัดฉากหลอกลวงเท่านั้น ตราผนึกมารยังคงอยู่กับศิษย์น้องมัน
และพอได้รับทราบว่ายอดฝีมือผู้เข้มแข็งทั้งหลาย ต่างออกจากจวนอ๋องเฉียนเพื่อไปตามล่าหาตัวศิษย์น้องของมันทั้งสิ้น ก็ทำให้มันอดเป็นกังวลขึ้นมาเสียไม่ได้
ซื่อหม่าฉางเฟิง เฉินเฉ่าช่วย ฉงเฉวียนและคนอื่นๆ ก็เป็นห่วงต้วนหลิงเทียนไม่น้อย
นิกายอัคคีล่องลอย พื้นที่ต้องห้าม
บนภูเขาไฟลูกหนึ่ง ปรากฏธารลาวาพวยพุ่งขึ้นมาอย่างน่ากลัว ก่อนที่จะพรั่งพรูกระจายเกลื่อนฟ้า ดั่งห่าพิรุณร้อนลวก ทว่าท่ามกลางห่าเพลิงหินหลอมเหลวนั้น กลับมีร่างหนึ่งก้าวเดินออกมาโดยไร้อันตรายใดๆ มองไปยังคล้ายเทพธิดาอัคคีอยู่บ้าง
เป็นสตรีมาในชุดคลุมจอมยุทธ์หญิงสีแดงเพลิง รูปร่างหน้าตางามพิลาศหมดจด ยามนางปรากฏกายคล้ายทำให้สรรพสิ่งโดยรอบแลดูหม่นหมองไปถนัดตา
“ในที่สุดก็ทะลวงผ่าน…นี่น่ะหรือขอบเขตเซียน?”
ในขณะที่สตรีนางนั้นกล่าวพึมพำเบาๆ พลังงานสีแดงเพลิงพลันปะทุพวยพุ่งออกมาจากร่างกายของนาง ยังเปล่งกลิ่นอายร้อนลวกแทบไม่ต่างอะไรจากหินหลอมเหลวสักเพียงนิด!
