ตอนที่ 1,641 : ขโมยไก่ไม่สำเร็จ ยังเสียข้าวสารไปอีกกำมือ!
“ไฉนถึงเกิดเรื่องอะไรพรรค์นี้ขึ้นมาได้ ข้าเห็นกับตาชัดๆว่าตราผนึกมารวูบหายเข้าไปในแหวน! แล้วไฉนในแหวนถึงมิมีตราผนึกมารอยู่เล่า!?”
อ๋องเฉียนแทบจะเสียสติไปให้ได้ นับว่าเรื่องนี้เคี่ยวกรำจิตใจของมันอย่างยากจะทานทน!
หรือว่าแหวนพื้นที่มันจะกินตราผนึกมารเข้าไปแล้ว?
“องค์ชาย 4 …ใช่ต้วนหลิงเทียนนั่นมั่นเล่นตุกติกอันใดกับตราผนึกมารหรือไม่?”
ตอนนี้เองเฒ่าชรา 1 ใน 2 ด้านหลังอ๋องเฉียนพลันกล่าวเสริมออกมา
“เล่นตุกติก? มันยังเล่นตุกติกอันใดได้!? ตัวมันอยู่ไกลจากข้านัก อีกทั้งตราผนึกมารก็ห่างไกลจากมันขนาดนั้น พวกเจ้ามีใครเห็นตราผนึกมารบินกลับไปหามันหรือไม่เล่า?”
อ๋องเฉียนพยายามคิดถึงเรื่องราวก่อนหน้าแต่ก็ส่ายหัวไปมาอย่างไม่คิดว่าจะเป็นไปได้ ก็เหมือนกับเป็ดที่สุกแล้วจะให้มันลุกขึ้นมาบินได้อย่างไร?
พอได้ยินคำของอ๋องเฉียนชายชราทั้งสองก็นิ่งเงียบ
ในฐานะที่พวกมันก็เป็นตัวตนในขอบเขตเซียน พวกมันย่อมมั่นใจในพลังฝีมือทั้งสายตา หากให้ถามว่าพวกมันเห็นตราผนึกมารบินไปไหนหรือไม่ พวกมันย่อมตอบได้ทันทีว่าไม่มี! และต่อให้ตราผนึกมารบินหนีได้จริงพวกมันก็ไม่มีทางไม่เห็น!!
อีกทั้งในเวลานั้นพวกมันยังเห็นชัดถนัดตา ว่าตราผนึกมารวูบหายไปจากอากาศคามือของอ๋องเฉียน เห็นชัดว่าเป็นอ๋องเฉียนเรียกเก็บลงสู่แหวนพื้นที่!
