ทว่าตอนนี้อ๋องเฉียนกลับบอกว่าหาตราผนึกมารในแหวนพื้นที่ไม่พบ!
“องค์ชาย 4 ท่านใจเย็นก่อน ลองหาดูในแหวนดีๆอีกครั้งเถอะ!”
ชายชราทั้งคู่อดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมาอีกครั้ง พวกมันรู้สึกว่าเรื่องราวนี้มันแปลกประหลาดเกินไป ยังคิดว่าตราผนึกมารไม่น่าจะหายไปไหนได้นอกจากอยู่ในแหวน…
“พวกเจ้าเห็นข้าเป็นเด็ก 3 รึไง!? ข้าค้นหาทุกซอกทุกมุมในแหวนหลายรอบแล้วแต่กลับมิมี! ยังจะให้ข้าหาอีกครั้งกับผีอันใด!?”
หลังได้ฟังคำแนะของชายชรา อ๋องเฉียนก็อดไม่ได้ที่จะสบถออกมาอย่างหัวเสีย ท่าทางกิริยาไม่คล้ายเป็นองค์ชายอีกต่อไป
การหายไปของตราผนึกมาร ทำให้มันรู้สึกยอมรับไม่ได้แล้วจริงๆ!
นอกจากนี้มันยังนำตราผนึกมารกลับมาภายใต้สายตาของอ๋องหรงอีกด้วย!
มันย่อมเดาออกได้ไม่ยาก ว่าวันนี้อีกไม่นานอ๋องหรงต้องยกพลมาทวงสิทธิ์เรื่องตราผนึกมารถึงจวนมันแน่!
ด้วยอ๋องหรงรู้ถึงพลังอำนาจของตราผนึกมารดี เป็นไปไม่ได้ที่อีกฝ่ายจะปล่อยวางเรื่องนี้!
หากยังมีตราผนึกมารอยู่ในมือ ต่อให้มันต่อสู้กับอ๋องหรงจนเละกันไปข้าง มันก็ยังพอมีหนทางรักษาตราผนึกมารเอาไว้…แต่ตอนนี้กระทั่งตราผนึกมารมันยังไม่มี จะไม่ให้หัวเสียได้อย่างไรไหว?
ไม่เพียงแต่มันไม่มีตราผนึกมาร แต่มันยังชักนำปัญหาใหญ่หลวงมาสู่ตัว!
สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือมันไม่รู้เลยว่าตราผนึกมารนั้นหายไปจากแหวนพื้นที่ของมันได้อย่างไร มันมั่นใจมากว่าเก็บตราผนึกมารลงแหวนพื้นที่แล้วแน่ๆ?
