ผู้ฝึกตนที่มีพลังฝึกปรือในขอบเขตสู่เซียน ต่อให้ลอบโจมตีอย่างไร…แต่ก็ไม่น่าจะเป็นไปได้เลยที่จะสังหารตัวตนในขอบเขตเซียนลงได้แบบนี้…ถึงแม้ขอบเขตเซียนที่ว่าจะพึ่งทะลวงผ่านมาได้ก็ตาม!
ช่องว่างระหว่างสู่เซียนกับขอบเขตเซียนนั้น มากมายเกินไป! ยังห่างกันประหนึ่งสวรรค์และโลก…ไม่มีทางหักลบกลบความต่างได้เลย!!
ดังนั้นถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะลอบโจมตี แต่หลินตงก็ไม่น่าจะตกตายได้!
อนิจจาความจริงตั้งอยู่เบื้องหน้าทั้งเห็นตำตา พวกมันไม่เชื่อก็จำต้องเชื่อ!
อย่างไรก็ตาม มีแต่เหล่าขอบเขตเซียนเท่านั้นที่รับรู้ถึงเรื่องนี้ สำหรับผู้อื่นความสนใจของทั้งหมดยังอยู่ที่ตราผนึกมารในมืออ๋องเฉียน แรงดึงดูดและยั่วยวนใจของตราผนึกมารมันสูงเกินไป พวกมันจึงไม่ทันรู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าหลินตงถูกฆ่าตายไปแล้ว!
แน่นอนว่าทั้งหมดเป็นเพราะพวกมันไม่ได้ยินเสียงหอนของกระบี่ ที่เกิดจากกระตวัดกระบี่อันฉับไว!
ส่วนบรรดาขอบเขตเซียนทั้งหลาย หลังถูกการกระทำของต้วนหลิงเทียนทำให้ตกใจ พวกมันก็มองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาเหลือเชื่ออีกครู่หนึ่ง ก่อนที่จะละสายตาไปสนใจตราผนึกมารในมืออ๋องเฉียนเหมือนเดิม!
การตายของหลินตง ตราผนึกมาร
ระหว่างทั้งคู่เห็นได้ชัดว่าตราผนึกมารน่าสนใจมากกว่า
“เรียนท่านอ๋อง…หลินตงตายแล้ว”
ตอนนี้เองชายชราทั้ง 2 ที่หันกลับมาสนใจตราผนึกมาร เร่งกล่าวเตือนอ๋องเฉียนออกมาทันที
“ว่าอะไร!?”
