เพราะพวกมันเจาะทะลวงม่านพลังของระฆังศรคลุมกายต้วนหลิงเทียนไปได้อย่างง่ายดาย! ปานเหล็กแหลมเสียบแทงใบไม้แห้งกรอบ!!
เป็นดั่งที่ใครหลายๆคนคาดเอาไว้ ระฆังศรคลุมกายของต้วนหลิงเทียน ถูกรังสีพลังของหลินตงทำลายลงได้ง่ายดาย! ห่าพลังคมกล้านับพันถล่มลงระฆังศรใบเขื่องอย่างมืดฟ้ามัวดิน!!
ได้เห็นฉากนี้กระทั่งป๋ายลี่หง และคนอื่นๆที่มั่นใจในตัวต้วนหลิงเทียน ยังอดไม่ได้ที่จะเสียวสันหลัง
เพราะฉากเบื้องหน้ามันน่ากลัวเกินไป!
กระทั่งปายลี่หงและคนอื่นๆ เองก็จำต้องเพ่งมองไปยังระฆังศรที่กำลังจะถูกทำลายสลายหายไปอย่างใจจดใจจ่อ!
แม้พวกมันรู้ดีว่าหากต้วนหลิงเทียนชักกระบี่วิเศษเล่มนั้นออกมา ต่อให้เป็นเซียนก็ต้องตายตก…แต่นั่นต้องหมายความว่าต้วนหลิงเทียนมีโอกาสชักกระบี่ออกมาใช้เสียก่อน!!
ตอนนี้เรื่องราวมันปุบปับฉับไว ทั้งหมดไม่รู้ต้วนหลิงเทียนจะลงมือทันหรือไม่
“จบสิ้นแล้ว…น่าเสียดายยิ่ง”
มีน้อยคนนักที่เชื่อว่าต้วนหลิงเทียนจะรอดพ้นจากสถานการณ์นี้ได้
“ท่านปรมาจารย์ต้วน!!”
ลูกตาของซือถูหังแดงก่ำ ร่างสั่นสะท้านไปอย่างรุนแรง แม้มันต้องการทำอะไรสักอย่างเพื่อช่วยเหลือต้วนหลิงเทียน แต่มันก็ทำอะไรไม่ได้เลย ทำได้แต่เฝ้ามองเท่านั้น!
นั่นคือผู้มีพระคุณช่วยชีวิตของมัน!
หากเลือกได้ ให้มันตายแทนมันก็ยอม!
ซือถูฮ่าวและซือถูโฮ่วที่อยู่ข้างๆ ก็อดไม่ได้ที่จะหลับตาลงและระบายลมหายใจออกมาอย่างสะทกสะท้อน ปากยังสั่นริกๆ
