พวกมันก็เป็นขอบเขตเซียน ย่อมไวต่อสัมผัสพลังเช่นนี้นัก!
“นั่นคือ อันดับ 1 ในรายนามนภา หลินตงรึ?!”
“หลินตงผู้นี้ช่างโอหังยิ่ง กล้าถือดีวางท่าต่อหน้าอ๋องหรงได้อย่างไร!?”
“เหอะ! พวกเจ้าจะไปรู้อะไร มันหยิ่งเพราะมันมีความสามารถที่จะหยิ่ง…เพราะเท่าที่ข้าทราบมาตระกูลหลินของมันก็เป็นขุมพลังชั้น 6 ภายใต้อาณัติของคฤหาสน์หลิ่งหนานหยวน เรียกว่าตระกูลมันมิได้ด้อยไปกว่าตระกูลราชวงศ์แม้แต่น้อย…แถมเหมือนมันจะเป็นนายน้อยที่มีสายโลหิตหลักของตระกูล แล้วใยมันต้องกลัวอ๋องหรง?”
“มิผิด ด้วยพลังฝึกปรือและอัจฉริยะภาพของมัน ไม่ต้องกล่าวถึงชื่อเสียงที่รู้กันดี เกรงว่าฐานะในตระกูลมันจะสูงส่งมิใช่ชั่ว…น่ากลัวว่ากระทั่งอ๋องหรงก็ไม่กล้าล่วงเกินมันด้วยซ้ำ!”
……
หลายคนที่อยู่รอบๆเริ่มกระซิบกระซาบกันเบาๆ อ๋องหรงเองก็ย่อมได้ยินบทสนทนาเหล่านี้ดี
จังหวะนี้อ๋องหรงถึงกับชักสายตามองไปยังหลินตงอย่างดุร้าย ลึกลงไปในแววตายังเผยเจตนาฆ่าฟัน!
มันแทบรอฆ่าหลินตงไม่ไหวแล้ว!
อย่างไรก็ตามมันก็ตระหนักเรื่องราวกระจ่างดั่งคนรอบข้าง มันย่อมไม่กล้าล่วงเกินหลินตงจริงๆ! อย่างน้อยก็ไม่กล้าล่วงเกินหลินตงต่อหน้าสาธารณชน!!
อ๋องหรงพยายามเลิกสนใจ สุดท้ายกลับเบือนหน้าไปเห็นอ๋องเฉียนอย่างไม่ตั้งใจ และพอพบว่าอ๋องเฉียนกำลังมองหลินตงกับมันเขม่นกันอยู่ด้วยสายตาราวกับชมละครลิงสนุกสนาน ก็พาลให้สีหน้ามันดำคล้ำปานจะคั้นได้เป็นน้ำหมึกทันที!
