ซือถูฮ่าวมองต้วนหลิงเทียน กล่าวออกมาชัดถ้อยชัดคำ
การประลองเป็นตาย!
หน้าซือถูหังเปลี่ยนไปมหันต์ทันใด “อะไรกัน! หลินตงนั่นมันคิดเอาชีวิตท่านปรมาจารย์ต้วนงั้นเหรอ!?”
ประลองเป็นตาย!
การประลองจะไม่สิ้นสุด หากไม่มีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งตายตก!
“การประลองเป็นตายงั้นเหรอ?”
พอได้ยินคำบอกของซือถูฮ่าว สองตาต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะทอประกายเรืองวูบขึ้นมา ลึกลงไปในแววตายังเผยความเย็นชาให้เห็น
ข่าวนี้นับว่าทำให้เขาตกใจเช่นกัน
“หากท่านปรมาจารย์ต้วนมิเคยรู้จักกับหลินตงมาก่อนเช่นนี้…ก็มีความเป็นไปได้ประการเดียว จวนอ๋องเฉียนอยากให้ท่านปรมาจารย์ต้วนตกตาย!”
ในฐานะที่เป็นผู้นำของตระกูลซือถู ไหวพริบปฏิภาณของซือถูฮ่าวย่อมไม่ใช่ชั่ว เพียงปราดเดียวก็มองเจตนาออก
“แล้วทำไมจวนอ๋องเฉียนต้องอยากฆ่าท่านปรมาจารย์ต้วนด้วยเล่า?”
แต่เรื่องนี้ซือถูฮ่าวยังไม่อาจขบคิดได้แตก
ซือถูหังเองก็อื้ออึงไปไม่ต่าง
ดูเหมือนต้วนหลิงเทียนจะเป็นคนเดียวที่ไม่ได้แปลกใจอะไร ยังคงสงบนิ่งไม่นำพา
แรงบันดาลใจจวนอ๋องเฉียนคืออะไร ไหนเลยเขายังไม่รู้? ทั้งหมดล้วนเป็นเพราะ ‘ตราผนึกมาร’ แน่แท้ ‘พวกมันถึงกับไปตามตัวหลินตงยอดฝีมืออันดับ 1 ในรายนามนภาของคฤหาสน์หลิ่งหนานหยวนเพื่อมาฆ่าข้าเลยงั้นเหรอ…จวนอ๋องนับว่าหน้าใหญ่ใจป้ำไม่เบา!’
“ข้ารู้”
ตอนนี้เองพลันมีเสียงคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านนอก เป็น ซือถูโฮ่ว อาวุโสสูงสุดของตระกูลซือถู
