และมันต้องการให้อ๋องเฉียนฆ่ายอดฝีมือลึกลับผู้นั้นเป็นการตอบแทนหนี้บุญคุณ!
ยอดฝีมือลึกลับนั่นไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นต้วนหลิงเทียนเอง!
“เป็นพี่น้องของเจ้านั่นงั้นเหรอ…”
พอซือถูโฮ่วเล่าออกมา ต้วนหลิงเทียนก็นึกย้อนไปในความทรงจำ และไม่นานก็นึกถึงเรื่องราวที่เขาเดินทางมาถึงประเทศฝูเฟิงใหม่ๆได้
ตอนนั้นกลุ่มโจรโดยมีเฉินเหล่าซันนำมา ได้มาเรียกเก็บค่าคุ้มครองจากหมู่บ้านที่เขาบังเอิญผ่านไปถามทาง แต่สุดท้ายพวกมันก็ถูกเขาฆ่ายกก๊วน
หลังจากเขาฆ่าพวกมันไปแล้วก็ไม่ได้คิดจะเสียเวลากำจัดศพแต่อย่างใด
เพราะเขารู้สึกว่าลำพังกลุ่มโจรตามแนวชายแดน มันช่างไร้สำคัญเกินกว่าจะเป็นภัยคุกคามอะไรเขาได้!
‘ไม่คิดเลยว่าเฉินเหล่าซันนั่นมันจะเป็นพี่น้องร่วมสาบานอะไรกับคนที่มีบุญคุณกับอ๋องเฉียนซะได้’
จังหวะนี้ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะลอบระบายลมหายใจออกมาอย่างทอดถอน ‘ให้มันได้ยังงี้สิ…ดูเหมือนหลังจากนี้แม้จะเป็นมด ข้าก็ต้องเก็บงานให้เรียบร้อย ไม่อาจดูแคลนใครได้อีก…’
“ที่แท้กลับเป็นเช่นนี้!”
หลังจากฟังเรื่องราวจากซือถูโฮ่ว ซือถูฮ่าวกับซือถูหังก็เข้าใจได้ทันที
