ทันใดนั้นกระบี่พลังมีสภาพนับหมื่นเล่มพลันหลอมรวมสู่หนึ่ง กลับกลายเป็นกระบี่เหินเล่มเขื่องใต้ฝ่าเท้าต้วนหลิงเทียน นำพาต้วนหลิงเทียนพุ่งทะยานตัดฟ้า มุ่งหน้าไปทิศทางเมืองหลวงของประเทศฝูเฟิงด้วยความเร็วสูง!
ซัวว!!
ร่างของต้วนหลิงเทียนวูบหายลับขอบฟ้าไปราวกับภูตผี!
จังหวะนี้เหล่าเงาผู้พิทักษ์ทั้งหลายในขอบเขตครึ่งก้าวเซียนที่ลอบติดตามมาคุ้มกันต้วนหลิงเทียนตามคำสั่งของซือถูฮ่าว ก็เรียกว่าถูกต้วนหลิงเทียนสลัดหลุดในพริบตา…
“เอ่อ…”
พวกมันถึงกับต้องออกจากที่ซ่อน มายืนมองหน้ากันตาสลอน!
“ให้ตายเถอะ…เขาเป็นครึ่งก้าวเซียนเหมือนพวกเราจริงๆหรือ?”
“ถึงแม้ความเร็วเมื่อครู่ของเขาจักมิอาจเทียบยอดฝีมือขอบเขตเซียนได้ แต่ก็เหนือกว่าครึ่งก้าวเซียนอย่างพวกเรามาก…น่ากลัวว่าจะทัดเทียมกับพวกที่พึ่งบรรลุเซียนด้วยซ้ำ…”
“แขกกิตติมศักดิ์ของตระกูลซือถูเรานับว่ามิใช่คนธรรมดาจริงๆ…ไม่ต้องกล่าวถึงใดอื่น ลำพังแค่ความเร็วเมื่อครู่ ข้ากลัวว่าต่อให้เป็นอันดับ 1 ในรายนามนภาก็พ่ายแพ้เขาย่อยยับแล้ว!”
“สรรพวิชาทั้งวรยุทธ์เซียนใดๆในใต้หล้า ความเร็วถือเป็นที่สุด…กระทั่งยอดฝีมืออันดับ 1 ในรายนามนภา น่ากลัวว่าชายเสื้อของท่านปรมาจารย์ต้วนก็มิอาจแตะถูก!”
……
หลังจากที่ทั้งหลายยืนสนทนากันพักหนึ่งอย่างอึนๆ ทั้งหมดก็เลือกที่เร่งรุดเดินทางกลับตระกูลซือถูไปรายงานซือถูฮ่าวทันที
