อย่างไรก็ตามระหว่างเดินทางกับ พวกมันไม่อาจเห็นแม้แต่ฝุ่นที่ต้วนหลิงเทียนทิ้งไว้
การที่ต้วนหลิงเทียนเร่งรีบออกจากนิกายอัคคีล่องลอยหมายกลับไปถึงตระกูลซือถูในเมืองหลวงให้เร็วที่สุดนั้น ตัวเขาย่อมมีเหตุผล
เพราะเขารู้ดีว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในนิกายหยินหมิงมันต้องแพร่มาถึงเมืองหลวงในเวลาอันสั้นแน่นอน!
พอถึงตอนนั้นหากซือถูหมิงรู้ว่า อาวุโสสูงสุดนิกายหยินหมิงตายตก ประมุขหนีหาย และนิกายก็ล่มสลายเหลือแต่ชื่อล่ะก็…
น่ากลัวว่าต่อให้มันเป็นพระก็จำต้องกระโดดกำแพงวัดแล้ว!
สิ่งที่เขาพอจะทำได้คือเร่งรุดกลับไปสนับสนุนซือถูฮ่าวกับลูกชาย
ถึงแม้ว่าเขาอาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ขอบตัวตนขอบเขตเซียนหากไม่ใช้ทุกสิ่ง แต่สำหรับพวกที่อยู่ภายใต้ขอบเขตเซียน ให้พวกมันมัดรวมกันมาเป็นสิบเป็นร้อยเขาก็ไม่หวั่น!
นี่คือความมั่นใจในตัวเอง!
และดั่งที่ต้วนหลิงเทียนคาดไว้ไม่มีผิด ไม่กี่วันหลังจากที่เขากลับมาถึงตระกูลซือถู ข่าวจากนิกายหยินหมิงก็แพร่มาถึงเมืองหลวงเรียบร้อยแล้ว ตระกูลซือถูก็ย่อมได้รับทราบเรื่องราวเช่นกัน
“1 ใน 2 ขอบเขตเซียนของนิกายหยินหมิงอย่างอาวุโสสูงสุดตกตายด้วยน้ำมือของยอดฝีมือลึกลับ…ส่วนตัวประมุขหนีหายไปที่ใดก็มิมีผู้ใดทราบ”
“นิกายหยินหมิงถูกทิ้งร้าง ไม่ว่าจะทรัพย์สมบัติอันใดล้วนไม่มีใครกล้าแตะ…”
“เกรงว่าคราวนี้ 9 ใน 10 ส่วนนิกายหยินหมิงคงได้หายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ของประเทศฝูเฟิงอย่างสมบูรณ์”
……
