วาจาคล้ายคลึงกันนี้กำลังแพร่กระจายไปทั่วเมืองหลวงดั่งไฟลามทุ่ง
หากแต่แม้จะมีข่าวดังกล่าว ทว่าสถานการณ์ในตระกูลซือถูยังคงสงบเงียบนัก
อย่างไรก็ตามต้วนหลิงเทียนรู้ดี…ว่านี่มันคือความสงบก่อนที่พายุจะเข้า!
“ท่านปรมาจารย์ต้วน ทั้งหมดล้วนต้องขอบคุณท่านจริงๆ”
ซือถูฮ่าวมาเยี่ยมต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง เพื่อกล่าวขอบคุณจากใจ
แม้ว่าทันทีที่ต้วนหลิงเทียนกลับมาก่อนหน้ามันก็ได้ทราบเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับนิกายหยินหมิงคร่าวๆแล้ว รวมถึงมันก็เชื่อในวาจาที่ต้วนหลิงเทียนกล่าว แต่ข่าวนี้จะอย่างไรก็สร้างผลกระทบให้ฝ่ายซือถูหมิงมหาศาลนัก อดไม่ได้ที่มันจะมาขอบคุณต้วนหลิงเทียนด้วยตัวเองอีกรอบ
“ผู้นำซือถู ท่านจะเกรงใจข้าไปทำอะไร พวกเราก็เสมือนลงเรือลำเดียวกันแล้ว”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวรับคำด้วยรอยยิ้ม
ในฐานะผู้นำตระกูลซือถูซือถูฮ่าวหรือแม้แต่กระทั่งซือถูหังเองก็รู้ดีว่าวาจานี้ต้วนหลิงเทียนหมายความว่าอะไร
อันที่จริงตั้งแต่ที่ต้วนหลิงเทียนขจัดอาคมมารแมงมุมหยินให้ซือถูหัง ก็เสมือนต้วนหลิงเทียนได้เลือกที่จะอยู่ฝ่ายของมันไปแล้ว และเลือกที่จะขัดแย้งกับฝ่ายซือถูหมิงอย่างเห็นได้ชัด
ไม่เหมือนกับอารมณ์เปี่ยมไปด้วยความสุขความยินดีของฝ่ายซือถูฮ่าว ตอนนี้ฝ่ายซือถูหมิงถึงกับเคร่งเครียดจนหัวพ่นควัน!
