ตอนนั้นมันก็แค่สารถีธรรมดาๆคนหนึ่ง จึงไม่ได้ยึดถือคำมั่นของอ๋องเฉียนเป็นจริงจังอะไร
และด้วยมันได้ประสบเหตุการณ์ลอบสังหารอันน่ากลัวครั้งนั้น ทำให้มันหวาดกลัวไม่น้อย รวมถึงมันเองก็รู้ดีว่าในเวลานั้นอ๋องเฉียนคือผู้มีความสามารถอีกทั้งยังมีความทะเยอทะยานสูง วันหน้าต้องพบพานการลอบสังหารไม่รู้จบเป็นแน่
มันก็แค่คนตัวเล็กๆไร้สำคัญ หากแต่หนึ่งชีวิตของตัวยังมีผู้ใดไม่รัก?
ภายใต้ความกลัวในเรื่องราวเหล่านี้ทำให้มันเลือกที่จะออกจากการรับใช้อ๋องเฉียน รวมถึงออกจากเมืองหลวงของประเทศฝูเฟิง ไปใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายตั้งรกรากในหุบเขาแถบชายแดนใต้ สุดท้ายจึงได้ก่อตั้งกลุ่มโจรของมันขึ้นมา
แต่แน่นอนว่าก่อนที่มันจะออกจากวัง อ๋องเฉียนก็ย้ำคำมั่นต่อมันอีกครั้ง ว่าสัญญานี้จะคงอยู่ตลอดไป…
มันก็คิดว่าจะไม่ได้ใช้คำมั่นสัญญาดังกล่าวแล้ว ทว่าไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งน้องสามของมันกลับต้องมาถูกฆ่าตาย…แถมมันรู้ตัวดีว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของยอดฝีมือลึกลับดังกล่าว มันจึงนึกถึงคำมั่นสัญญาของอ๋องเฉียนขึ้นมา
ด้วยเหตุนี้มันจึงรอนแรมเดินทางหวนคืนสู่เมืองหลวงศิวิไลซ์อีกครั้ง หมายทวงคำมั่นสัญญาดังกล่าว
อนิจจามันนับว่าโชคร้ายนัก พอมาถึงก็พบว่าอ๋องเฉียนอยู่ในช่วงปิดด่านฝึกตน ทำให้มันได้แต่พักในจวนรับรองแขกเพื่อรอเวลาเข้าเฝ้า
จนวันนี้อ๋องเฉียนได้ออกจากการปิดด่านฝึกตนแล้ว จึงให้คนมาตามมันเข้าเฝ้า
