แต่อารมณ์ของพวกมันกลายเป็นสลับซับซ้อน เพราะเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างต้วนหลิงเทียนกับเฟิ่งเทียนหวู่
ในประเทศฝูเฟิง มีใครบ้างไม่ทราบฐานะแม่นางเฟิ่งของนิกายอัคคีล่องลอย?
เรียกว่าแม่นางเฟิ่งผู้นี้มีอำนาจอยู่ในมือ สามารถเป็นตัวแทนอาจารย์ของนางอย่างประมุขสื่ออวิ๋นได้!
กล่าวได้ว่าเฟิ่งเทียนหวู่เพียงคนเดียว ก็สามารถเป็นตัวแทนของทั้งนิกายอัคคีล่องลอย!
นั่นหมายความว่าหลังจากนี้เส้นกันระหว่างตระกูลซือถูกับนิกายอัคคีล่องลอยจะถูกทำลายลง กลับกลายเป็นชิดใกล้สนิทกันมากยิ่งขึ้น!
นี่ไม่ใช่เรื่องที่ดีสำหรับพวกมันเลย!
ตอนนี้ในเมื่อการประลองก็สิ้นสุดลงแล้ว คนจากขุมพลังอื่นๆก็เริ่มทยอยกันเดินทางจากไป หลังอำลาประมุขสื่ออวิ๋นของนิกายอัคคีล่องลอยเรียบร้อย
แม้แต่ของเขตเซียนของนิกายคงเฉิน อย่างชายชราไป๋หยินก็ออกจากพื้นที่ลานประลอง เพื่อย้อนกลับไปรับตัวนายน้อยนิกายคงเฉินกลับนิกาย ในระหว่างเดินทางกลับสีหน้าของมันก็ไม่ค่อยจะสู้ดีนัก
“ข้าไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆว่ามันกลับเป็นผู้ชนะ…อย่างไรเสียมิว่าจะเกิดอะไรขึ้นมันก็ต้องตาย!”
ในระหว่างเดินทางกลับฟ่งเหินกล่าวคำเหล่านี้ออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในวาจาเผยให้เห็นว่ามันแค้นต้วนหลิงเทียนเข้ากระดูกดำ “หากมันไม่ตายข้าไม่มีวันกินอิ่มนอนหลับ!”
“นายน้อย…หากทำได้ท่านควรลืมความแค้นระหว่างท่านกับแขกกิตติมศักดิ์ของตระกูลซือถูผู้นี้ไปเสีย…”
