สำหรับต้วนหลิงเทียนยังคงมีสีหน้าท่าทางสบายๆ คล้ายวาจาผู้อื่นเป็นดั่งลมที่ผายออกมา…
อันที่จริงแล้วเขาก็ไม่ได้สนใจวาจาอะไรของพวกมันแม้แต่น้อย
อ่อนข้อให้?
ถึงแม้เขาจะไม่ทราบว่าตอนนี้พลังฝีมือที่แท้จริงของเฟิ่งเทียนหวู่เป็นอย่างไร แต่เขาก็มั่นใจในพลังฝีมือของตัว!
ยิ่งไปกว่านั้นเขาไม่ได้กล่าวอย่างขอไปที
เขาอยากจะรู้พลังฝีมือของเฟิ่งเทียนหวู่จริงๆ เขารู้ว่าพลังฝีมือของเฟิ่งเทียนหวู่นั้นก้าวหน้าอย่างก้าวกระโดด แต่เขาก็ไม่รู้ว่ามันสุดที่ไหนกันแน่
“เทียนหวู่มาเถอะ ไม่ต้องออมรั้งยั้งมือ…”
ต้วนหลิงเทียนมองเฟิ่งเทียนหวู่ ค่อยกล่าวออกด้วยรอยยิ้มวาดหวัง
“พี่ใหญ่ต้วนท่านแน่ใจนะ…ตอนนี้พลังฝีมือของข้า คิดชิง 10 อันดับแรกในรายนามนภาก็มิใช่เรื่องยากเย็น..”
เฟิ่งเทียนหวู่อดไม่ได้ที่จะกล่าวถามย้ำ
“เอาหน่า เจ้าไม่ต้องกังวลไป”
การตอบคำด้วยท่าทีสบายๆของต้วนหลิงเทียน ทำให้เฟิ่งเทียนหวู่สงบใจลงได้
ตอนนี้เองเฟิ่งเทียนหวู่พลันเริ่มลงมือ มือทั้ง 2 พลันยกขึ้นตั้งท่า ปราณแท้พวยพุ่งปะทุออกมาลุกโหมไปทั่วร่าง!
กำลังลุกโหมจริงๆ!
ปราณแท้ของเฟิ่งเทียนหวู่กลับแตกต่างจากผู้ฝึกยุทธ์และผู้ฝึกเต๋าขอบเขตสู่เซียนทั่วไป มันกเปล่งกลิ่นอายร้อนลวกแผดเผา พาลให้ผู้คนที่ยืนอยู่รอบๆ สัมผัสได้ถึงคลื่นความร้อนอันระอุ!
