ใจเขาก็ทำมาจากเลือดเนื้อไม่ใช่ตอไม้ไร้ความรู้สึก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่เฟิ่งเทียนหวู่หายตัวไป เขาก็ได้พยายามตามหาและทำทุกทางเพื่อหาข่าวของนาง
ส่วนหนึ่งที่เขามายังดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า ก็เพราะคิดตามหาเฟิ่งเทียนหวู่
อย่างไรก็ตามเขาไม่พบเบาะแสของนางเลย
ทว่ากลับไม่คิดไม่ฝันจริงๆ ว่าการมาประเทศฝูเฟิงครั้งนี้เพื่อตามหาศิษย์พี่อย่างป๋ายลี่หง กลับทำให้เขาได้พบเจอเฟิ่งเทียนหวู่!
และเรื่องที่คาดไม่ถึงจริงๆก็คือ เฟิ่งเทียนหวู่กลับเป็นถึง แม่นางเฟิ่ง แห่งนิกายอัคคีล่องลอย ที่มีนามกระเดื่องเลื่องลือไปทั่วประเทศฝูเฟิง กระทั่งมีชื่อเสียงมิใช่ชั่วในเขตอิทธิพลของคฤหาสน์หลิ่งหนานหยวน!
ก่อนหน้านี้แม้เฟิ่งเทียนหวู่จะไม่ได้เลิกผ้าคลุมหน้าออก แต่เขาก็จดจำนางได้ตั้งแต่แรกเห็น!
เพราะเฟิ่งเทียนหวู่ในวันนี้ กลับเหมือนกันกับเฟิ่งเทียนหวู่ในวันวานที่เขาได้พบครั้งยังอยู่เมืองหงส์ฟ้าจักรวรรดิศิลาทมิฬ!
“พี่ใหญ่ต้วน”
ไม่สนใจสายตานับหมื่นพันที่จ้องมาอย่างอื้ออึง เฟิ่งเทียนหวู่กอดร่างต้วนหลิงเทียนไว้แน่น ฝังหัวลงอกแกร่งอีกฝ่าย คล้ายกลัวร่างเบื้องหน้าจะเลือนลับหายไปดั่งหมอกควัน…
จังหวะนี้เสมือนในโลกหล้าไร้อื่นใด คงเหลือไว้เพียงพี่ใหญ่ต้วนของนางแต่เพียงผู้เดียว
ยังไม่ทราบว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ หากแต่กลับปรากฏหยาดน้ำตาอันท่วมท้นไปด้วยมวลอารมณ์สองสายหลั่งรินลงมารดแก้มกระจ่าง
