“นี่มันเกิดอันใดขึ้นกัน! ใช่ข้าฝันไปหรือไม่!? บ้าไปแล้ว! ไฉนแม่นางฟ้าของข้าพเจ้ากลับโผตัวเข้าอ้อมอกแขกกิตติมศักดิ์ของตระกูลซือถูเช่นนั้นเล่า!!”
ไม่นานศิษย์บุรุษของนิกายอัคคีล่องลอยก็เริ่มรู้สึกอิจฉาจนตาเขียว พวกมันพอกันมองไปยังต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาดุร้าย ปานอยากจะสลับร่างกับต้วนหลิงเทียนให้ได้อย่างไรอย่างนั้น
เหล่าอาวุโสของนิกายอัคคีล่องลอยเองก็ตะลึงงันไปไม่ต่าง
แม่นางเฟิ่งของพวกมัน ปกติแล้วทั้งหมดรู้สึกเสมือนนางเป็นโฉมงามน้ำแข็งไร้อารมณ์ นอกเหนือจากตัวประมุขนิกายแล้ว นางไม่เคยคิดจะสุงสิงกับผู้ใด วาจาที่กล่าวกับผู้อื่นยังนับคำได้
อย่างไรก็ตามวันนี้พอได้พบพานกับ ท่านต้วน แขกกิตติมศักดิ์ของตระกูลซือถู ไม่เพียงแต่นางกล่าววาจาด้วยน้ำเสียงโหยหา ยังโผร่างเข้าอ้อมอกอีกฝ่ายคล้ายดรุณีน้อยที่ตกอยู่ในห้วงรักเมื่อแลเห็นบุรุษในฝัน!
“มันคือบุรุษที่อยู่ในใจเทียนหวู่หรือ?”
ประมุขนิกายอัคคีล่องลอยขมวดคิ้ว ศิษย์ของนางนั้นหมกมุ่นอยู่กับการเดินทางกลับไปยังทวีปเมฆาล่อง และบางเวลาก็ชอบยิ้มโง่งมใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
ในฐานะสตรีที่มีประสบการณ์ไหนเลยยังไม่รู้ได้ว่าศิษย์นางกำลังคิดถึงบุรุษในใจ
และนางก็คาดไว้แล้วว่าบุรุษของนางสมควรอยู่ที่ทวีปเมฆาล่องนั่น!
