ในเรื่องนี้นางไม่ได้คิดแทรกแซงเข้ามายุ่งวุ่นวาย เพราะรู้ดีว่าสำหรับสตรีแล้วเงื่อนใดล้วนคลี่คลายได้ หากแต่บ่วงรักยากจะแก้ ในเมื่อศิษย์นางมีใจให้ผู้อื่นแล้ว…ต่อให้นางคิดห้ามก็ป่วยการ!
นอกจากนี้นางยังเชื่อมั่นนัก ว่าบุรุษที่ศิษย์นางมีใจให้ต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน
ถึงแม้คนผู้นั้นจะมาจากทวีปมนุษย์ก็ตาม!
อย่างไรก็ตามเรื่องที่นางคิดไม่ถึงจริงๆเลยก็คือ บุรุษของศิษย์นางที่แท้กลับเป็น แขกกิตติมศักดิ์ของตระกูลซือถูเสียได้ “นี่มันจะบังเอิยเกินไปหน่อยหรือไม่ จากท่าทีเจ้าหนุ่มนั่นดูก็รู้ว่ามันเองก็มิล่วงรู้มาก่อนว่าเทียนหวู่อยู่ที่นี่…ข้ามิเคยเชื่อในเรื่องพรหมลิขิตอันใด แต่ตอนนี้ดูท่าไม่เชื่อคงไม่ได้…”
พรหมลิขิต แม้เป็นนามธรรมไม่อาจจับต้อง หากแต่ดำรงอยู่จริง
ดั่งเช่นต้วนหลิงเทียนกับเฟิ่งเทียนหวู่
แม้ทั้งคู่จะอยู่ในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าอันกว้างใหญ่ไพศาล ทว่ากลับมาพบพานกันได้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คงเป็นพรหมลิขิตที่ดลบันดาลให้ทั้งคู่ได้กลับมาเจอกันแน่แท้!
“เอ่อ…”
ผู้คนจากขุมพลังทั้งหลายที่มานิกายอัคคีล่องลอยเพื่อชมดูการประลอง ต่างเผยความตะลึงลานไม่เข้าใจ
“นี่มันเรื่องอะไรกันแน่!?”
พวกมันตกตะลึงด้วยไม่เข้าใจแล้วจริงๆ ว่าตอนนี้มันกำลังเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น!
