ต่อหน้าสายตาร้อนแรงเต็มไปด้วยความชื่นชมของบุรุษนับร้อยพัน สีหน้าของเฟิ่งเทียนหวู่ที่ซ่อนอยู่ด้านหลังม่านบางๆอดไม่ได้ที่เผยความเย็นชาไม่ชมชอบ เพราะตอนนี้นางถูกผู้คนจับจ้องมากเกินไป
อันที่จริงแล้วนางไม่เคยชมชอบสถานที่ๆมากไปด้วยผู้คนแม้แต่น้อย นางไม่เคยอยากเป็นจุดสนใจอะไร
หากทำได้ นางไม่อยากจะเฉียดกรายมาที่นี่เลย
“หืม?”
ทว่าไม่นานเฟิ่งเทียนหวู่พลันสัมผัสได้ถึงสายตาที่เหลือบมองมายังนางสายตาหนึ่ง ที่คล้ายจะแตกต่างจากทุกสายตาในที่แห่งนี้…
สายตาอื่นๆนั้นไม่ได้ซ่อนเร้นถึงความหลงใหลและความปรารถนาในตัวนางแม้แต่น้อย
หากแต่หนึ่งสายตานี้กลับแฝงเร้นไปด้วยความยินดีที่บริสุทธิ์ถึงขีดสุด ไร้ความคิดอื่นใด
นอกจากนี้สายตาดังกล่าวยังให้ความรู้สึกอันแสนคุ้นเคยอย่างไรไม่ทราบ
เฟิ่งเทียนหวู่ด้วยความสนใจ จึงไล่สายตาหันมองไปยังเจ้าของสายตาที่ให้ความรู้สึกคุ้นเคยนี้แก่นางทันที…ไม่นานวิสัยทัศน์ของนางก็คล้ายจะย่นย่อไปนับร้อยหมี่ มองข้ามทุกผู้คนจนหยุดอยู่ที่ร่างหนึ่งบนเวที…พริบตานั้นร่างนางพลันสะท้านไปปานต้องอัสนีสวรรค์!
ร่างสีม่วงดังกล่าว ยืนอยู่ตรงนั้น…เป็นร่างเดียวกันกับที่สถิตย์อยู่ในใจนางทุกคืนวัน ซ้ำยังชมชอบโผล่มาหยอกเย้านางในฝันอยู่ทุกราตรี
