“ท่านปรมาจารย์ต้วนพรุ่งนี้ท่านก็จะประลองกับแม่นางเฟิ่งแล้ว ท่านกลับไปเตรียมตัวและพักผ่อนให้ดีเถอะ พวกเราไม่รบกวนท่านแล้ว”
หลังจากกลับมายังเรือนรับแขกที่นิกายอัคคีล่องลอยจัดให้ ซือถูหังกับซือถูโฮ่ว ก็กล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยสุภาพ ก่อนที่จะแยกย้ายกันจากไป
ถึงแม้พวกมันจะคิดว่าต้วนหลิงเทียนไม่น่าจะเอาชนะแม่นางเฟิ่งได้
แตในใจลึกๆของพวกมันก็ยังแอบหวัง ว่าต้วนหลิงเทียนจะมีชัย!
เพราะหากการประลองในวันพรุ่งนี้เป็นต้วนหลิงเทียนที่เอาชนะได้ ไม่เพียงแต่ชื่อเสียงของต้วนหลิงเทียนจะเลื่องลือไปทั่วประเทศฝูเฟิง กระทั่งตระกูลซือถูเองก็พลอยได้อานิสงค์รับชื่อเสียงนี้ด้วย…เพราะสุดท้ายแล้วต้วนหลิงเทียนก็เป็นแขกกิตติมศักดิ์ของตระกูลซือถู
เมื่อชื่อเสียงต้วนหลิงเทียนโด่งดังขึ้นมาในประเทศฝูเฟิง ตระกูลซือถูก็ต้องเป็นที่กล่าวขานไปทั่วเช่นกัน!
นี่ไม่ใช่เกียรติยศที่ขุมพลังชั้น 7 ทั่วไปจะมีได้!
ค่ำคืนนี้ต้วนหลิงเทียนไม่คิดจะบ่มเพาะในห้องอีก แต่เลือกที่จะเข้าไปบ่มเพาะบนชั้น 3 ของเจดีย์หลิง 7 สมบัติ
เพราะ 1 คืนด้านนอก ก็เทียบได้กับเวลา 2 วันครึ่งในชั้น 3 ของเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติ ระยะเวลา 2 วันครึ่งมากพอให้ต้วนหลิงเทียนฝึกฝนบ่มเพาะได้อีกนิด
เผชิญหน้ากับ แม่นางเฟิ่ง ของนิกายอัคคีล่องลอยครั้งนี้ ต้วนหลิงเทียนเองก็ไม่คิดประมาท
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนเข้าไปบ่มเพาะฝึกฝนบนชั้น 3 ของเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัตินั้นเอง…
