ตอนนี้มันหวังแค่เพียง ขอให้เค่อเอ๋อได้คลอดทารกอย่างปลอดภัย และถ้าเป็นเรื่องความปลอดภัย หากสามารถเลือกได้แค่ 1 ชีวิตจริงๆ เช่นนั้นขอแค่ตัวเค่อเอ๋อปลอดภัยคนเดียวก็พอ!
มันเชื่อว่าให้เป็นบุตรชายของมันอย่างต้วนหลิงเทียน ก็จะคิดแบบนี้
“เฟยเอ๋อเจ้ากลับไปตำหนักเมฆาครามกับข้าก่อนเถอะ น้าหรัวของเจ้า…ไม่สิท่านแม่ของเจ้าคิดถึงเจ้าอยู่ทุกวัน หากนางได้เห็นเจ้าคงมีความสุขนัก”
ต้วนหรูเฟิงมองลี่เฟยค่อยกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ท่านพ่อแล้วตัวเลว…เอ่อ พี่หลิงเทียนท่านเจอเขาแล้วหรือไม่?”
ลี่เฟยคิดเรียกหาต้วนหลิงเทียนว่า ตัวเลวร้าย ตามปกติ แต่พอนึกขึ้นได้ว่าผู้ที่อยู่เบื้องหน้าจะอย่างไรก็เป็นบิดาอีกฝ่าย ก็รีบเปลี่ยนคำเรียกหาทันที
“เรื่องเทียนเอ๋อนับว่าซับซ้อนเล็กน้อย พวกเราสนทนากันระหว่างกลับเถอะ”
ต้วนหรูเฟิงเอ่ย
ลี่เฟยพยักหน้าอย่างเข้าใจ และคล้ายนางนึกอะไรออกจึงมองกล่าวกับต้วนหรูเฟิงออกมา “ท่านพ่อหากข้าออกไปแบบนี้ เฉวี่ยไน่ต้องกังวลมากแน่ยามนางกลับมา…”
“กู่มี่เจ้าย้อนกลับไปคฤหาสน์คลื่นขจีอีกรอบเถอะ”
ต้วนหรูเฟิงมองกู่มี่ค่อยกล่าวออกมา แน่นอนว่าวาจาที่พูดให้ลี่เฟยได้ยินมีเท่านี้ แต่ที่จริงยังมีการส่งเสียงผ่านปราณไปกล่าวบอกเพิ่มเติม ว่าอะไรควรพูดและอะไรไม่ควรพูด
เพราะนี่เกี่ยวพันกับอนาคตของบุตรชายมัน มันจึงไม่คิดไม่เชื่อฟังคำที่ท่านผู้เฒ่าพยากรณ์กำชับเอาไว้
“ทราบแล้วท่านจ้าว”
