เมื่อเห็นฟ่งเหินถูกซัดปลิว จนลมหายใจรวยรินทั้งยังสิ้นสติกลางอากาศจนร่างร่วงตกลงมา! ชายชราคิ้วขาวก็เร่งพุ่งร่างไปรับตัวฟ่งเหินไว้ก่อนที่จะร่วงตกฟ้าไปตาย!!
และเมื่อตรวจสอบอาการ มันก็พบว่ากระดูกทั่วร่างของฟ่งเหินยามนี้แหลกไปทั่วกาย! หน้าชายชราคิ้วขาวก็มืดดำลงทันใด แววตาเผยอำมหิตเย็นเยียบจับจ้องมองต้วนหลิงเทียนเขม็ง “บัดซบ! เจ้าจักทำเกินไปแล้ว…ต่อให้เจ้าจะเป็นแขกกิตติมศักดิ์ นิกายคงเฉินเราก็ไม่มีวันปล่อยเจ้าไป!!”
“นิกายคงเฉิน? ข้าล่ะอยากรู้นักว่านิกายคงเฉินจักทำอันใด! หากพวกเจ้าคิดจะทำอะไรท่านปรมาจารย์ต้วนก็ข้ามศพข้าไปก่อน!”
เมื่อเห็นว่าชายชราคิ้วขาวกล้าข่มขู่ต้วนหลิงเทียน ซือถูหังก็ก้าวออกมาประกาศกร้าว ใบหน้ายังถมึงทึงแววตาดุร้ายเอาเรื่องนัก!
“เหอะ!”
ชายชราคิ้วขาวคิดไม่ถึงอยู่บ้างว่าซือถูหังจะออกหน้าเพื่อต้วนหลิงเทียนขนาดนี้ หน้ามันบิดเบี้ยวทั้งดำลงปานหมึก เร่งพุ่งร่างจากไปเพื่อรักษาอาการให้นายน้อยของมันทันที
ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะไม่ได้หวาดกลัวคำขู่ของอีกฝ่าย แต่การที่ซือถูหังออกหน้าปกป้องก็ทำให้เขาซึ้งใจไม่น้อย
“ท่านปรมาจารย์ต้วน ท่านไม่ต้องไปสนใจวาจาของหยินไป๋มันหรอก…หากนิกายคงเฉินของพวกมันคิดทำอะไรท่านจริงก็ให้มันมา แถมพวกมันยังต้องผ่านข้ากับบิดาไปก่อน!”
ซือถูหังที่ประกาศกร้าวออกมาอย่างเกรี้ยวกราดเมื่อครู่ พอหันมาทางต้วนหลิงเทียนก็กล่าวออกด้วยรอยยิ้มทันที
“อ่า”
