ทว่าหลังจากที่กำลังจะถึงคฤหาสน์คลื่นขจีสกุลหานนั้น อยู่ดีๆ ร่างต้วนหรูเฟิงก็หยุดค้างกลางอากาศ ใบหน้ายังเผยความประหลาดใจออกมา
กู่มี่ที่หยุดร่างลงพอเห็นสีหน้าตื่นๆของต้วนหรูเฟิงมันก็แปลกใจไม่น้อย ยังไม่เข้าใจว่าในแผ่นดินนี้ยังมีอะไรที่ทำให้จ้าวตำหนักของมันเสียอาการได้ขนาดนี้…
อย่างไรก็ตามแม้จะสงสัยแต่กู่มี่ก็ไม่กล้ากล่าวถามหรือรบกวนอะไรต้วนหรูเฟิง
หลังจากตะลึงไปพักหนึ่ง ต้วนหรูเฟิงพลันหันไปมองกล่าวกับกู่มี่ “อาวุโสกู่ช่วยไปพาลูกสะใภ้ข้าออกมาจากคฤหาสน์คลื่นขจีสกุลหานที และหากเป็นไปได้ขอให้หลีกเลี่ยงการพบปะกับคนของสกุลหานด้วย”
แม้จะไม่เข้าใจว่าไฉนต้วนหรูเฟิงสั่งให้ทำแบบนี้ แต่กู่มี่ก็รับคำอย่างเชื่อฟังปานประกาศิตขององค์จักรพรรดิ!
“ทราบแล้วท่านจ้าวตำหนัก”
หลังจากขานรับ กู่มี่ก็มุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์คลื่นขจีสกุลหานเพียงลำพัง
หลังจากที่กู่มี่จากไปไม่ทันไร พลันมีร่างหนึ่งผุดโผล่ออกมาจากความว่างเปล่าตรงหน้าต้วนหรูเฟิง!
เป็นชายชราในชุดมอซอแลไปคล้ายขอทานเฒ่าอย่างไรชอบกล ผมสีขาวที่คล้ายไม่ได้ดูแลมานาน ถูกปล่อยยาวรุงรังอีกทั้งหนวดเคราก็ขึ้นหรอมแหรมเป็นตอ เรียกว่าไม่มีที่ใดในตัวแลดูดีแม้แต่น้อย
อย่างไรก็ตามเมื่อต้องเผชิญหน้ากับ ‘ขอทานเฒ่า’ ดังกล่าว ต้วนหรูเฟิงกลับเต็มไปด้วยความเคารพ ไม่กล้าละเลยทีท่าแม้แต่น้อย “ต้วนหรูเฟิง ขอคารวะผู้เฒ่าพยากรณ์!”
