ถึงแม้ว่ามันอาจจะไม่ได้พัฒนาก้าวหน้ามากมายอะไร แต่ยุงตัวเล็กก็ยังมีเนื้อ อย่างน้อยๆพลังฝีมือมันก็ต้องสูงขึ้นกว่าตอนนี้และมีพลังมากพอจะสยบต้วนหรูเฟิงและคนอื่นๆ
แต่เพราะมันเห็นแก่ผลประโยชน์ส่วนรวมของเผ่าพันธุ์มังกร จึงเลือกละทิ้งความต้องการส่วนตัว และให้โอกาสอันมีค่าแก่ตี้จิ่ว
ครั้งที่ล่วงรู้ว่าลูกชายของตี้จิ่วอย่างตี้ยงอันเป็นมังกรมารถูกลอบช่วยเอาไว้ มันก็ไม่เอาไปเปิดเผยกับใคร
ก่อนหน้าที่ตี้จิ่วร้องขอความช่วยเหลือให้มันส่งคนไปหาต้วนหลิงเทียน มันก็ไม่ได้ปฏิเสธ
ไม่ใช่ว่ามันกลัวตี้จิ่ว แต่มันกลัวว่าตี้จิ่วจะมีโทสะจนออกจากเผ่าพันธุ์มังกรไป เช่นนั้นแล้วเผ่าพันธุ์มังกรคงไร้ผู้สืบทอด มันเองก็ต้องเป็นคนรับผิดชอบ!
แม้มันจะต้องกระทำเรื่องราวที่ขัดต่อมโนธรรมในใจเพื่อช่วยตี้จิ่ว มันก็ยอม
ตี้ชานนั้นเป็นคนที่เห็นแก่เผ่าพันธุ์มังกรอย่างแท้จริง
ตลอดชีวิตมันก็อุทิศให้แก่เผ่าพันธุ์มังกร
ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่มันจะเห็นด้วยกับต้วนหรูเฟิง
สูดลมหายใจเข้าลึกๆเฮือกหนึ่ง ตี้ชานก็ตัดสินใจกล่าวคำขาดกับต้วนหรูเฟิง “จ้าวตำหนักต้วน ในเมื่อท่านรู้เรื่องของสระชำระมังกรดี ท่านควรรู้ว่าสระชำระมังกรมีค่าต่อเผ่าพันธุ์มังกรเราเพียงใด…ท่านสมควรรู้ว่าเผ่าพันธุ์มังกรของพวกเราไม่มีวันยอมให้คนนอกเข้าไป”
“ข้าบอกไปแล้วไง ว่าเจ้าจะลืมเรื่องเข้าสระชำระมังกรไปก็ได้…แต่เจ้าต้องส่งตี้จิ่วมาให้ข้า!”
