ความจริงเปิดเผย
“กู่มี่ ที่นี่คือเผ่าพันธุ์มังกร! มิใช่ตำหนักเมฆาครามของเจ้า!!”
ชายชราที่กล่าวเมื่อครู่ถึงกับหน้าแดงก่ำจากคำของกู่มี่ มันหันมองกู่มี่ตาขวาง กล่าวออกเสียงเข้ม
“ถอยกลับมา”
และในขณะที่กู่มี่คิดกล่าวอะไรออกมาอีกครั้ง เสียงตี้ชานพลันดังขึ้นเสียก่อน
แม้ชายชราเมื่อครู่จะเป็นมังกรเทยาดา 5 กรงเล็บเช่นกัน แต่มันก็ไม่กล้าจะข้ามหน้าข้ามตาตี้ชาน จึงถอยกลับมาแต่โดยดี
หากแต่มันยังคงมองกู่มี่ตาขวาง แววตายังเผยประกายเย็นเยียบ
“อะไร? อยากลองกับข้ารึ?”
เห็นประกายเย็นเยียบในแววตาชายชรา กู่มี่พลันหัวร่อออกมาค่อยกล่าว “มิใช่ว่าข้าดูแคลนอะไรเจ้า…ทว่าในเผ่าพันธุ์มังกรของเจ้า มีเพียง 3 คนเท่านั้นที่ทำให้ข้ายำเกรง แน่นอนว่าเจ้ามิได้เป็น 1 ในนั้น!”
ชายชราได้ยินคำนี้ของกู่มี่ยิ่งมาหน้าก็ยิ่งแดงก่ำไปด้วยโทสะ แต่มันก็พูดไม่ออก!
เพราะเรื่องนี้มันไม่อาจปฏิเสธได้
ถึงแม้มันจะถลึงตามองกู่มี่อย่างเอาเรื่อง แต่มันรู้ดีว่ามันไม่ใช่คู่มือของกู่มี่
ในเผ่าพันธุ์มังกรของพวกมันมีเพียง 2 คนเท่านั้นที่สยบกู่มี่ได้ และมีอีก 1 คนเท่านั้นที่สามารถยันกับกู่มี่ได้อย่างทัดเทียม…ส่วนที่เหลือรวมถึงมัน ไม่ใช่คู่มือกู่มี่เลย
เมื่อเห็นว่าชายชราเงียบปากสงบวาจาไปแล้ว กู่มี่พลันถอยร่นไปยืนหลังต้วนหรูเฟิงอย่างเรียบๆร้อยๆ
“ท่านจ้าวตำหนักต้วน มิทราบว่าตี้จิ่วไปทำอันใดให้ท่านขุ่นขึ้งใจกัน?”
