ผู้นำเผ่าพันธุ์มังกร ตี้ชาน!
ถ้อยคำดังกล่าวของต้วนหรูเฟิง ประหนึ่งอัสนีสวรรค์ผ่าเปรี้ยงลงมากลางหัวตี้จิ่วไม่มีผิด!
หลังจากที่ตะลึงงันอื้ออึงไปปานถูกฟ้าผ่า ไม่นานตี้จิ่วค่อยคืนสติ เร่งมองถามต้วนหรูเฟิงออกมาอีกครั้งด้วยรอยยิ้มขื่นขม “ท่านจ้าวตำหนัก ท่านเข้าใจอันใดผิดไปหรือไม่? ข้ามิเคยพบลูกชายของท่านสักครั้ง ไหนเลยจะไปเกือบฆ่าเขาได้?”
ตอนนี้ในใจตี้จิ่วรู้สึกคับแค้นทั้งน้อยใจนัก ประหนึ่งมันเป็นเด็กสาวตัวน้อยที่ถูกผู้คนฉวยโอกาสลวนลามมาอย่างไรอย่างนั้น
ชายวัยกลางคนเบื้องหน้ามันคือจ้าวตำหนักเมฆาครามอันทรงพลังในแดนดิน! อำนาจของอีกฝ่ายไม่ได้ด้อยไปกว่าเผ่าพันธุ์มังกรของพวกมันเลย ทั้งพลังฝีมือของจ้าวตำหนักยังไม่ได้ด้อยกว่าผู้นำเผ่าพันธ์มังกรของพวกมันด้วยซ้ำ!!
ต่อให้มันมีความกล้ามากกว่านี้อีก 100 เท่ามันก็ไม่กล้าไปล่วงเกินตัวตนระดับนี้!
“ดูเหมือนว่าหากเจ้าไม่เห็นแม่น้ำหวงเหอ ใจยังไม่ยอมรับความตาย?”
ต้วนหรูเฟิงกล่าวเย้ยหยันออกมาเสียงเย็น ไม่อธิบายอะไรเพิ่มเติม หากแต่ยิ่งมาแววตายิ่งคมกล้าน่ากลัว
“ตี้จิ่ว ถ่างหูของเจ้าฟังไว้เสียให้ดี…ต้วนหลิงเทียน คือจ้าวตำหนักน้อยของตำหนักเมฆาครามเรา!”
กู่มี่กล่าวออกเสียงเข้ม ในแววตายังเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าฟัน!
ต้วนหลิงเทียน!
วาจานี้ของกู่มี่ประหนึ่งหินใหญ่ร่วงลงสระก่อเกิดระลอกคลื่นนับพัน พาลให้ตี้จิ่วตกตะลึงพรึงเพริดไปอีกครั้ง!
