นามต้วนหลิงเทียนนี้ หาใช่นามที่ไม่คุ้นหูของมันไม่!!
เมื่อคิดถึงความพ่ายแพ้และความเจ็บใจที่ถูกต้วนหลิงเทียนหลอกต้มวันนั้น มันยังโมโหจนแทบกระอักเลือด!
นอกจากนี้มันยังสงสัยว่าต้วนหลิงเทียน สมควรเป็นผู้ที่ฆ่าบุตรชายมัน!
ดังนั้นมันจึงมองต้วนหลิงเทียนเป็นศัตรูอันดับหนึ่งของมัน!
ตั้งแต่ต้นจนจบมันไม่เคยเห็นต้วนหลิงเทียนอยู่ในสายตาสักครั้ง เพราะในสายตาของมันต้วนหลิงเทียนก็แค่มดตัวกระจ้อย เพียงมนุษย์อ่อนแอจากทวีปมนุษย์อันกันดารเท่านั้น!!
ประสบการณ์เฉียดตาย เพราะถูกต้วนหลิงเทียนหลอกในวันนั้น มันเก็บเอามาฝันร้ายแทบทุกคืน! มันจึงอยากให้ต้วนหลิงเทียนตายยิ่งกว่าอะไร! ยังอยากจะจับอีกฝ่ายมาสับให้เป็นพันชิ้นเผาให้เป็นเถ้าถ่านไม่เหลือศพให้กลบฝัง!!
“อาวุโสกู่ใช่เข้าใจอะไรผิดไปหรือไม่? ในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า…ตำหนักเมฆาครามของพวกท่านเป็นขุมพลังที่เทียบได้กับเผ่าพันธุ์มังกรของพวกเรา แต่ต้วนหลิงเทียนนั่นเป็นแค่คนที่มาจากทวีปมนุษย์ห่างไกล ไหนเลยยังเกี่ยวพันกับตำหนักเมฆาครามได้?”
สูดลมหายใจเข้าลึกๆครั้งหนึ่ง ตี้จิ่วพยายามกล่าวอธิบายออกมา
“ตี้จิ่ว เรื่องนี้เกรงว่าเจ้าจะยังไม่รู้…ไม่ใช่แค่จ้าวตำหนักน้อยจะมาจากทวีปมนุษย์ กระทั่งท่านจ้าวตำหนักเมฆาครามของข้าก็มาจากทวีปมนุษย์เช่นกัน!”
กู่มี่ที่เห็นตี้จิ่วยังดื้อรั้นไม่ยอมรับ พลันแสยะยิ้มกล่าวออก
