ต้วนหลิงเทียนยังคงหัวเราะขำ กล่าวออกเสียงหยัน “คุณชายรองคำก็ใส่ร้ายสองคำก็ป้ายสี เช่นนั้นทำไมพวกเราไม่มากล่าวคำสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้าให้รู้กันไปเลยเล่า?”
ในขณะที่กล่าวออกต้วนหลิงเทียนก็ยกมือขึ้นเตรียมกรีดนิ้วหลั่งโลหิตสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้า
“เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใครมาจากไหนกัน! อย่างเจ้ามันคู่ควรให้ข้ากล่าวสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้าด้วยหรือ!?”
ลึกลงไปในแววตาของซือถูจั๋วเผยความตื่นตระหนกเสียขวัญออกมาทันที หากแต่มันยังตีหน้าเข้มกล่าวออกไปด้วยความถือดี ไม่คิดกล่าวคำอำลาซือถูโฮ่ว และหันไปมองชายสวมหน้ากากผีทันที
จากนั้นก็คล้ายมีสายลมกรรมโชกพัดมาหอบหนึ่ง ร่างซือถูโฮ่วพลันอันตรธานหายไปจากจุดเดิม!
ปรากฏตัวอีกทีก็กั้นขวางระหว่างชายหน้ากากผีกับซือถูจั๋วแล้ว!
“ผู้เฒ่าโฮ่วท่านทำเช่นนี้หมายความว่าอะไร?”
ซือถูจั๋วขมวดคิ้ว
“ข้าคิดว่าพวกเจ้าสมควรกล่าวคำสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้าเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ใจ…เจ้ามิคิดว่าเรื่องนี้สมควรกระทำหรอกหรือ?”
ซือถูโฮ่วกล่าวออกเสียงเย็น
ซือถูจั๋วที่ได้ยินก็หน้าเปลี่ยนสีทันที “อาวุโสโฮ่ว! มันเป็นใครมาจากไหนใยข้าต้องไปสาบานอะไรกับมันด้วย? อย่าลืมว่าที่นี่คือตระกูลซือถู หรือท่านคิดช่วยคนนอกรังแกข้า?”
“รังแกอันใดที่ไหนกัน และถึงแม้ข้าอาจคิดช่วยเหลืออันใดใคร แต่นี่ก็มิใช่เพื่อให้เจ้ามีโอกาสได้พิสูจน์ความบริสุทธิ์หรอกรึ?”
ซือถูโฮ่วกล่าวสืบต่อ
