เดิมทีซือถูฮ่าวก็สิ้นหวังด้วยคิดว่าอาการป่วยของบุตรชายมันไร้หนทางรักษาแล้ว! หากทว่าในยามที่สิ้นหวังถึงขีดสุด…อรุณรุ่งแห่งความหวังพลันมาเยือนอย่างไม่ทันให้ตั้งตัว ย่อมทำให้มันรู้สึกท่วมท้นไปด้วยมวลอารมณ์ยากอธิบาย!
“ข้าวาดรูปวัตถุดิบ พร้อมทั้งเขียนคำอธิบายประกอบไว้ด้านข้างแล้ว”
ต้วนหลิงเทียนส่งมอบม้วนกระดาษม้วนหนึ่งไปให้ซือถูฮ่าว ตอนที่เขานอนเล่นอยู่ในห้องก่อนหน้า เขาก็เจียดเวลาลุกขึ้นมาวาดรูปวัตถุดิบต่างๆเตรียมเอาไว้แล้ว ยังมีคำอธิบายบอกไว้อย่างละเอียด
“ปรมาจารย์ต้วน หากข้ารวบรวมวัตถุดิบพวกนี้มาได้ครบแล้ว…ต้องใช้เวลานานเท่าใดท่านถึงจะรักษาหังเอ้อให้หายดีหรือ?”
ซือถูฮ่าวรับม้วนกระดาษจากต้วนหลิงเทียนมาคลี่กางชมดูพักหนึ่ง ค่อยม้วนมันแล้วเก็บไว้อย่างดีราวกับสมบัติล้ำค่า หลังจากนั้นมันก็เงยหน้าขึ้นมามองถามต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาเปี่ยมความหวัง
“หนึ่งเดือน”
ต้วนหลิงเทียนตอบคำด้วยความมั่นใจ “ไม่เกินหนึ่งเดือนข้าจะมอบคุณชายใหญ่ตระกูลซือถูที่แข็งแรงสมบูรณ์ให้ท่านผู้นำตระกูล”
ไม่เกินหนึ่งเดือน!
ได้ยินวาจานี้ของต้วนหลิงเทียน ไม่เพียงซือถูฮ่าว ซือถูโฮ่วเองก็สองตาลุกวาวขึ้นมาทันที!
หลังจากนั้นซือถูฮ่าวก็อำลาต้วนหลิงเทียน และรีบร้อนออกไปทันที เห็นชัดว่ามันคิดไปรวบรวมวัตถุดิบมาให้เร็วที่สุด!
ก่อนจากไปมันยังกล่าวคำสัญญากับต้วนหลิงเทียนว่าจะมอบยันต์เต๋าระดับ 4 ดาวให้ทันทีที่ซือถูหังหายขาด
