อย่างไรก็ตามในเวลาเดียวกันนี้เองมันก็ลอบส่งเสียงผ่านปราณแท้หาต้วนหลิงเทียน “ข้ามิรู้ว่าเจ้าเป็นผู้ใด…แต่ข้าแนะนำว่าเจ้าอยู่ให้ห่างเรื่องนี้ไว้จักประเสริฐกว่า! เพียงบอกไปว่าเจ้ามิอาจรักษาอาคมมารได้แล้ว และย้ายมาอยู่ฝั่งข้า ข้ายินดีจะมอบยันต์เต๋าระดับ 4 ดาวให้เจ้า 3 แผ่น! นับว่าดีกว่าของรางวัลที่ตระกูลือถูจักให้เจ้าเสียอีก!”
“อยู่ฝ่ายเจ้า?”
ได้ยินเสียงผ่านปราณแท้ของซือถูจั๋ว ต้วนหลิงเทียนชักสีหน้ามึนงง ค่อยกล่าวโพล่งถามออกมาด้วยเสียงจริง “อะไรกัน!? ไม่ใช่ว่าซือถูหังเป็นพี่ใหญ่ของเจ้าหรือไร ไฉนเจ้ายังให้ข้าไปอยู่ฝ่ายเฝิ่ยเจ้าอะไรนั่นเล่า? หรือนี่เจ้าอยากให้พี่ใหญ่ของเจ้าตายกัน?”
“ไม่ต้องมาเส้แสร้งแสดงเป็นตัวโง่งม ในเมื่อเจ้ารู้วิธีทำลายอาคมมาร เช่นนั้นเจ้าย่อมรู้จักอาคมมารดี…หากข้าเดาไม่ผิดตอนนี้ซือถูหังก็สงสัยข้าแล้วใช่หรือไม่?”
ซือถูจั๋วยังคงส่งเสียงผ่านปราณแท้กล่าวเตือนต้วนหลิงเทียนทันที คล้ายตอนนี้เรื่องราวยังคงอยู่ในกำมือของมัน
