หวังว่าชายหนุ่มแสนร้ายกาจเบื้องหน้าจะเมตตาละเว้นชีวิตมัน!
เพราะต่อหน้าชายหนุ่มผู้นี้ มันไร้ซึ่งหนทางต่อต้านโดยสมบูรณ์ ได้แต่ยินยอมรับชะตาตามที่อีกฝายจะตัดสินเท่านั้น!
แน่นอนว่าในใจมันยังร่ำร้องไปด้วยความไม่ยินยอม…ชายหนุ่มผู้นี้เป็นสู่เซียนขั้นยิ่งใหญ่แท้ๆ กลับจงใจใช้ความเร็วของสู่เซียนขั้นต้น ละเล่นหมูกินเสือ!
นี่ยังไม่ใช่ขุดหลุมพรางล่อให้พวกมันตกลงไปหรอกรึ!
หากต้วนหลิงเทียนจากไปด้วยความเร็วของสู่เซียนขั้นยิ่งใหญ่ พวกมันยังจะไล่ตามมาหรือไม่? ไม่มีทาง! พวกมันย่อมไม่กล้าไล่ตามมาแบบนี้แน่ๆ!!
และถึงต่อให้พวกมันคิดไล่ตาม ก็ไม่มีวันไล่ทัน!
“ใต้เท้าหนุ่มโปรดเมตตาละเว้นพวกเราด้วย!”
“ไว้ชีวิตข้าด้วยใต้เท้า!”
ชายชราทั้ง 2 ที่อยู่เบื้องหลังเติ้งเหล่าซัน ก็เร่งรุดมาหมอบฟุบก้มหัวกลางอากาศ วาจายามกล่าวน้ำเสียงสั่นไปไม่น้อย พยายามร้องขอความเมตตาจากต้วนหลิงเทียนเต็มที่
ตอนนี้ในหัวพวกมันก็คิดไปไม่ต่างจากเติ้งเหล่าซัน
กระทั่งสัตว์ร้ายที่เติ้งเหล่าซันขี่ยังคล้ายสัมผัสได้ถึงอันตรายจากต้วนหลิงเทียน มันหงอยซึมจนขดตัวหมอบฟุบไปมทันใด ท่าทางเรียบๆร้อยๆนัก
“ถ้าข้าเป็นแค่สู่เซียนขั้นต้นจริงๆ แล้วปฏิเสธไม่ส่งแหวนมิติให้พวกเจ้า พวกเจ้ายังจะละเว้นข้าหรือไม่?”
ต่อหน้าทั้ง 3 ที่ร่ำร้องของความเมตตา ต้วนหลิงเทียนกล่าวถามออกไปด้วยเสียงเฉยเมย
แม้จะไม่ถาม ต้วนหลิงเทียนก็รู้คำตอบดี
