ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนกำลังมุ่งหน้าไปเมืองหลวง พลันมีเสียงกรีดร้องด้วยความเสียใจดังลั่นหุบเขาที่อยู่ไม่ไกลหมู่บ้านขุย
“น้องสาม!!”
ชายชราร่างใหญ่ผมสีขาวโพลนมองไข่มุกวิญญาณที่แหลกเป็นเสี่ยงด้วยน้ำตานองหน้า
กลิ่นอายพลังยะเยือกเริ่มแผ่ออกจากร่างมัน
“พี่ใหญ่เกิดอะไรขึ้น!?”
ครู่ต่อมาปรากฏชายวัยกลางคนแต่งตัวคล้ายบัณฑิตวิ่งเข้ามาด้วยความตกใจ
และเมื่อมันเห็นไข่มุกวิญญาณที่แตกเป็นเสี่ยงก็อดไม่ได้ที่จะหน้าเสีย “นะ…นี่มัน ไข่มุกวิญญาณของน้องสาม?!”
“มิว่าเป็นผู้ใด ข้าจะฆ่ามันล้างแค้นให้น้องสาม!!”
ลูกตาชายชรากลับเป็นสีแดงฉาน หยาดน้ำตาหลั่งไหลออกมาเป็นสาย เสียงกล่าวเต็มไปด้วยความเยียบเย็นทั้งเคียดแค้นนัก
“พี่ใหญ่ท่านรอนี่ ข้าจะรีบไปตรวจสอบทันที!”
ใบหน้าของชายวัยกลางคนที่แลคล้ายบัณฑิตก็บิดเบี้ยวอัปลักษณ์ไม่ต่าง แม้พวกมันจะไม่ใช่พี่น้องร่วมสายเลือด แต่ความสัมพันธ์ของพวกมันแน่นแฟ้นสนิทสนมกันยิ่งกว่าพี่น้องร่วมสายเลือดเสียอีก!!
เนื่องจากต้วนหลิงเทียนไม่ได้ทำลายซากศพอะไร ทำให้ชายวัยกลางคนคล้ายบัณฑิต ติดตามมาพบศพที่แหลกเหลวบนพื้น ยังเห็นว่ากลางอกมีรอยกระบี่ทะลวง… มันจึงนำศพกลับไปที่พักทันที
“พี่ใหญ่ข้าไปถามหมู่บ้านรอบๆแถบนี้ที่น้องสามตกตายมาแล้ว…เห็นว่าก่อนที่น้องสามจะตกตายได้ติดตามชายหนุ่มคนหนึ่งออกไป”
