ชายวัยกลางคนคล้ายบัณฑิตไม่เพียงแต่จะเฉลียวฉลาด แต่มันยังเป็นหัวหน้าลำดับ 2 ของกลุ่มโจรอีกด้วย และเป็นดั่งมันสมองของกลุ่ม ใช้เวลาไม่นานก็สืบทราบเรื่องราว “ข้าได้ความจากคนหมู่บ้านขุยมาว่า ชายหนุ่มผู้นั้นคิดเดินทางไปเมืองหลวง”
“เมืองหลวง?”
หลังได้ยินคำของชายวัยกลางคนแลคล้ายบัณฑิต ชายชราที่ร่ำไห้สองตาแดงฉานพลันกล่าวออกด้วยอำมหิต “เช่นนั้นข้าจักให้มันตายคาเมืองหลวง!!”
“พี่ใหญ่…ท่านคิดไปเมืองหลวงหรือ?”
ชายวัยกลางคนขมวดคิ้ว กล่าวออกเสียงเครียด “พี่ใหญ่ ข้าดูจากบาดแผลของผู้ที่ตกตายทั้งหมด…ทั้งหลายสมควรทะลวงใจตกตายในกระบี่เดียว อีกทั้งจากคราบเลือดทั้งหมดสมควรตกตายในเวลาพร้อมๆกัน…ข้ากลัวว่าพลังฝีมือของเจ้าหนุ่มนั่นจักมิด้อยไปกว่าท่าน! อีกทั้งจากการตรวจสอบสภาพแวดล้อม ข้ามิพบร่องรอยอื่นใดบ่งชี้ว่ามันมีพรรคพวก…ข้าคิดว่ามันสมควรใช้เขตแดนบางอย่าง…หมายความว่ามันเป็นสู่เซียนขั้นยิ่งใหญ่ หรืออาจจะเหนือกว่านั้น”
“เพื่อล้างแค้นให้น้องสาม ข้าจักไปเมืองหลวง! ก่อนหน้านี้องค์ชาย 4 ที่เคยติดค้างข้าได้ให้คำมั่นกับข้าเอาไว้ ว่าหากข้ามีเรื่องให้ช่วยเหลืออันใดสามารถไปบอกท่านได้! ขอเพียงอยู่ในขอบเขตความสามารถ..องค์ชาย 4 ล้วนยินดีกระทำให้ข้า…ต่อให้มันจักเป็นยอดฝีมือขอบเขตเซียน หากองค์ชาย 4 สั่งคำเดียวมันยังไม่ตายได้?!”
