กู่มี่กล่าวออกเสียงแข็ง เสียงนี้ยังราวกับจะเจาะทะลวงหูเจียงเว่ยก็ไม่ปาน ทำให้เจียงเว่ยอดไม่ได้ที่จะสะดุ้งตกใจและหันมองสบตากู่มี่ตามสัญชาตญาณ
ทันใดนั้นเองดวงตาของกู่มี่คล้ายจะแปรเปลี่ยนเป็นสีแดง
ทั้งลูกตาสีแดงนั่นยังคล้ายจะยิงลำแสงสีแดงหนึ่ง พุ่งเข้าลูกตาของเจียงเว่ย!
ทันใดนั้นแววตาของเจียงเว่ยก็กลับกลายเป็นเลื่อนลอยไร้ประกายทันที
“นั่นมัน…”
เห็นฉากนี้อาวุโสขอบเขตเซียนของสำนักจันทร์จรัสแสงอดไม่ได้ที่จะหน้าเสียปานเห็นผีจนขวัญหนีดีฝ่อกันหมด ยังอดไม่ได้ที่จะโพล่งคำออกมาอย่างหวาดผวา “ควาญวิญญาณ! นั่นมันทักษะลี้ลับควาญวิญญาณ!!”
“ทักษะลี้ลับควาญวิญญาณ…ปะ…เป็นไปได้อย่างไร! มะ…ไม่จริง!!”
“ยอดฝีมือที่ใช้ทักษะลี้ลับควาญวิญญาณได้ ไฉนมาปรากฏตัวที่นี่!”
……
เหล่าอาวุโสสำนักจันทร์จรัสแสงที่เห็นเรื่องราว อดไม่ได้ที่จะหวาดกลัวจนตัวสั่น แววตายังเลื่อนลอยคล้ายไม่อยากจะเชื่อเรื่องราว
อย่างไรก็ตามความจริงเผยให้เห็นตรงหน้า พวกมันไม่เชื่อก็ไม่ได้
อาวุโสสำนักจันทร์จรัสแสง แม้จะบรรลุขอบเขตเซียนที่ต่ำต้อยที่สุด จะอย่างไรพวกมันก็นับว่าเป็นตัวตนในขอบเขตเซียน แน่นอนว่าย่อมรู้จักทักษะลี้ลับควาญวิญญาณในตำนาน
พวกมันรู้ดีว่าผู้ที่ใช้ทักษะลี้ลับควาญวิญญาณได้ต้องเชี่ยวชาญการควบคุมพลังวิญญาณสูงเพียงใด ทั้งพลังฝีมือต้องสูงส่งขนาดไหน สำนึกเทวะต้องบรรลุความสำเร็จเช่นไร!
