ในขณะที่หลิวฮ่วนหันมาจับจ้องมองต้วนหลิงเทียนด้วยใบหน้าตื่นตระหนก ต้วนหลิงเทียนก็เรียกกระบี่นิลสวรรค์และจ่ายปราณแท้ลงไป 3 ส่วน เปิดใช้พลังอำนาจของกระบี่ พร้อมวาดกระบี่ออกไปอย่างเรียบง่ายซ้ายไปขวาเบาๆ
เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!
……
ทันใดนั้นคล้ายมีเสียงบางสิ่งแตกระเบิดดังขึ้นในอากาศ
เป็น เขตแดนซบเซา จากปราณแท้ก่อเขตแดนของหลิวฮ่วน…
ถูกต้วนหลิงเทียนทำลายในกระบี่เดียว!
“ไม่จริง…เป็นไปมิได้!!”
เผชิญหน้ากับฉากนี้ ลูกตาหลิวฮ่วนเบิกโพลง ความตื่นตระหนกยากจะเชื่อฉายเต็มใบหน้า!
ในเวลาเพียงเสี้ยวพริบตา ปราณแท้ก่อลักษณ์ศาสตรา ปราณแท้ก่อลักษณ์สรรพสัตว์ และปราณแท้ก่อเขตแดนของมัน กลับถูกต้วนหลิงเทียนทำลายจนพินาศสิ้น!!
วิ้ง!
และในขณะที่หลิวฮ่วนตื่นตระหนกเสียขวัญ ต้วนหลิงเทียนก็ลงมืออีกครั้ง กระบี่นิลสวรรค์ตวัดผ่าอากาศฉับไว รังสีพลังสะบั้นพุ่งซัดออกจากกระบี่ ตัดแขนข้างที่ถือศาสตราเซียนของหลิวฮ่วนจนขาด ยังง่ายดายคล้ายใช้ดาบในตำนานผ่าเต้าหู้!
“อ๊ากกก!!” เมื่อแขนข้างที่ถือกระบี่ร่วงตกลงบนพื้น หลิวฮ่วนก็แหกปากร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด ยามมองต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง ลูกตาของมันยังทำราวกับพบพานภูตผี “จะ…เจ้า…ได้อย่างไร”
“ข้าแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไงหรอ?”
