ต้วนหลิงเทียนย้อนคำหลิวฮ่วน กล่าวจบก็เผยยิ้มจางๆ ค่อยปริปากกล่าวถามเสียงเรียบ “อาวุโสหลิวฮ่วน ตอนนี้เจ้าเชื่อแล้วรึยัง? หรือยังคิดว่าที่ข้ากล่าวก่อนหน้าเป็นวาจาเหลวไหลหาสาระไม่ได้อยู่อีก?”
“ไม่จริง…เป็นไปมิได้! เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้ ไฉนเจ้าถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้!?”
หลิวฮ่วนยังไม่อยากจะเชื่อ เพราะเรื่องนี้อยู่เหนือสามัญสำนึกของมันเกินไป!
ยังพึ่งผ่านไปเท่าไหร่กัน ต้วนหลิงเทียนที่เป็นได้แค่มดตัวกระจ้อยในสายตาของมัน กลับร้ายกาจเหนือมันไปแล้ว!
ยิ่งไปกว่านั้น กระบี่ในมือของต้วนหลิงเทียนก็เป็นอะไรที่น่ากลัวอย่างถึงที่สุด!
เพียงคลื่นสะบั้นเดียวจากกระบี่ดังกล่าว…กลับทำลายเขตแดนซบเซาของมันจนพินาศสิ้น!
“ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกเสียงเบา กระบี่นิลสวรรค์ในมือเริ่มกู่ร้องออกมาอีกครั้ง ใบกระบี่ปรากฏแสงพลังสีครามฉาบคลุม หนึ่งกระบี่พุ่งแทงออกไปฉับไวไร้สำเนียง!
คราวนี้รังสีกระบี่พุ่งไปเป็นเส้นตรงดั่งลำแสงสังหาร หมายเสียบทะลวงกลางอกหลิวฮ่วน!
หลิวฮ่วนที่หวาดผวา แต่เดิมมันก็คิดจะชิงลงมือจบเรื่อง ไหนเลยยังมีกะใจนึกถึงการใช้วรยุทธ์ป้องกันได้ทัน มันจึงเลือกที่จะหลบหลีกทันที
แต่คิดหนีก็หนีได้หรือ?
ซึบ!!
