ในขณะเดียวกันป๋ายลี่หงก็ยินดีกับต้วนหลิงเทียนนัก เพราะนี่หมายความว่าต้วนหลิงเทียนสามารถปกป้องตัวเองได้แล้ว
“ไม่ว่าต่อไปข้าจะแข็งแกร่งเพียงใด แต่ท่านก็จะเป็นศิษย์พี่ของข้าต้วนหลิงเทียนเสมอ”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกด้วยน้ำเสียงจริงจัง
พอได้ยินวาจานี้ของต้วนหลิงเทียน ป๋ายลี่หงก็ฉีกยิ้มร่า ท่าทางมีความสุขนัก
“ศิษย์น้อง”
ทันใดนั้นคล้ายป๋ายลี่หงนึกอะไรขึ้นออก ยิ้มบนหน้าเริ่มหายไป กล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยสีหน้าขึงขัง “เจ้าสามารถเปิดเผยพลังฝีมือของเจ้ากับข้าได้ แต่เจ้ามิอาจเปิดเผยพลังฝีมือนี้ให้ผู้อื่นรับรู้ได้ง่ายๆ…หาไม่แล้วเจ้าจักชักนำปัญหามาสู่ตัว”
“ข้าเข้าใจ”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า
เขาไม่ได้โง่ เป็นธรรมชาติที่เขาจะรู้ว่าคำชักนำปัญหามาสู่ตัวของป๋ายลี่หงคืออะไร
หากอาวุโสระดับสูงอย่างเฉียนคงล่วงรู้พลังฝีมือของเขา น่ากลัวอีกฝ่ายจะรุดมาหาเขาเป็นคนแรก!
นั้นเพราะพลังฝีมือของเขาในตอนนี้ มันมากเกินพอจะฆ่าจ้าวเฟิงได้อย่างง่ายดาย!
“นอกจากนี้ข่าวลือทั้ง 2 ข่าวนั่นสมควรเป็นฝีมือของหลิวฮ่วน…ทว่ามันเองก็สมควรรู้ว่าเรื่องนี้คงมิอาจทำอันใดพวกเราได้มาก ข้าคิดว่ามันสมควรหวังผลบางประการอยู่”
ป๋ายลี่หงกล่าวออกมาอีกครั้ง
