ขณะเดียวกัน บริเวณใจกลางสำนักจันทร์จรัสแสง ก็มีร่างหนึ่งเหินออกมาจากทิวเมฆที่ปกคลุมสำนักจันทร์จรัสแสง ร่างดังกล่าวคล้ายมาตรวจสอบอะไรบางอย่าง ไม่นานก็อันตรธานหายไปท่ามกลางม่านเมฆ
พริบตาร่างดังกล่าวก็วูบมาบรรลุถึงหุบเขาลึกห่างไกลแห่งหนึ่ง
“ท่านอาจารย์! ในที่สุดท่านก็กลับมาแล้ว!!”
หานเฉวี่ยไน่รีบร้องทักด้วยความคิดถึงเมื่อเห็นร่างงามวูบมาโผล่เบื้องหน้า
“เฉวี่ยไน่ข้าขอให้สหายของข้าลองทำนายเรื่องพี่สาวเค่อเอ๋อของเจ้าดูแล้ว…นางปลอดภัยดี ทว่าอีกมินานนางจักต้องเผชิญหน้ากับคราวเคราะห์ที่เกี่ยวพันถึงชีวิตนาง…นางจะรอดตัวไปได้หรือไม่ล้วนขึ้นอยู่กับโชควาสนาของนางเอง”
เมื่อสตรีเลอโฉมเห็นหานเฉวี่ยไน่ นางก็ยิ้มอย่างพึงใจ ก่อนระบายลมหายใจออกมาอย่างทอดถอน
ด้านหานเฉวี่ยไน่ตอนที่สตรีเลอโฉมบอกว่าเค่อเอ๋อปลอดภัยดี นางก็อดไม่ได้ที่จะคลี่ยิ้มยินดีออกมา
ทว่าพอได้ยินวาจาประโยคหลังของสตรีเลอโฉม ว่าเค่อเอ๋อกำลังจะเผชิญคราวเคราะห์ที่เกี่ยวพันถึงชีวิต สีหน้าหานเฉวี่ยไน่ก็เปลี่ยนไปทันใด “คราวเคราะห์เกี่ยวพันถึงชีวิตหรือ? ท่านอาจารย์ ท่านผู้เฒ่าพญากรณ์…กล่าวเช่นนั้นจริงหรือ?”
สหายที่อาจารย์ของนางกล่าวถึง ก็คือ ‘เฒ่าพญากรณ์’ ที่โด่งดังในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า
แน่นอนว่านางย่อมไม่คิดสงสัยในคำทำนายของผู้เฒ่าพญากรณ์!
