อย่างไรก็ตามเมื่อเดินมาถึงห้องโถงใหญ่ ป๋ายลี่หงก็อดไม่ได้ที่จะแปลกใจ
เพราะไม่ใช่แค่เพียงเจียงเว่ยเท่านั้นที่รออยู่ กลับมีใบหน้าคุ้นตาหนึ่งรออยู่ด้วย! ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นยอดฝีมือในขอบเขตเซียนที่มีน้อยคนในสำนักจันทร์จรัสแสง!
ยังเป็นอาจารย์ลุงของเจ้าสำนัก…เฉียนคง!
“เจ้าสำนัก อาวุโสเฉียน พวกท่านสบาย”
แม้ป๋ายลี่หงจะเป็นปรมาจารย์จารึกเซียนระดับ 3 ดาว และมีฐานะอันพิเศษในสำนักจันทร์จรัสแสง แต่ก็ไม่กล้าละเลยท่าทีต่อเจียงเว่ยและเฉียนคง
(พ่อจ้าวเฟิงไม่ได้ชื่อจ้าวเฉียน…แต่เป็นเฉียนคง ตอนก่อนๆผมดูผิดไปขออภัยด้วย)
“อาวุโสป๋ายลี่”
เจียงเว่ยยิ้มตอบคำทักของป๋ายลี่หง
หากเป็นปกติเฉียนคงเองก็คงยิ้มตอบคำทักเช่นกัน อย่างไรก็ตามตอนนี้มันเลือกที่จะยิงคำถามออกมาตรงๆ “อาวุโสป๋ายลี่ ข้ามาวันนี้เพราะเรื่องของจ้าวเฟิง”
“มีข่าวลือกันว่าความสัมพันธ์ระหว่างจ้าวเฟิงกับอาวุโสเฉียนเป็นดั่งอาจารย์และศิษย์ปิดสำนัก ถึงแม้ข้าไม่รู้ว่าทำไมท่านถึงไม่ยอมรับจ้าวเฟิงเป็นศิษย์อย่างเป็นทางการ แต่มาตอนนี้ท่านกลับทำเพื่อมันมิใช่น้อย”
ถึงแม้จะแปลกใจที่เฉียนคงมาด้วยตัวเอง แต่ป๋ายลี่หงก็ยังยิ้มตอบกลับไป
มันเองก็เคยได้ยินเรื่องของเฉียนคงกับจ้าวเฉียนมาแล้ว
มันเองก็สงสัยไม่น้อยว่าทำไมเฉียนคงไม่ทำเรื่องจ้าวเฟิงให้ชัดเจนกันไป
