ทว่าถึงแม้จะเป็นแค่ในบันทึก ป๋ายลี่หงก็รู้ว่าเผ่าพันธุ์มังกรคือมหาอำนาจอันน่ากลัวในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า! มีน้อยขุมพลังนักที่หาญกล้าท้าทายเผ่าพันธุ์มังกร!!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อได้รับทราบถึงพลังฝีมือของตี้จิ่ว ป๋ายลี่หงก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสิ้นไร้พลัง และตระหนักได้ว่าตัวเองอ่อนแอเพียงใด
จากที่ต้วนหลิงเทียนเล่ามา น่ากลัวพลังฝีมือของตี้จิ่วจะเหนือล้ำกว่ายอดฝีมือขอบเขตเซียนในสำนักที่มีไม่กี่คนไปไกล!
นอกจากนี้ป๋ายลี่หงยังได้รับทราบเรื่องราวของ ‘ชือเม่ย’ เช่นกัน
“ศิษย์น้องในเมื่อชือเม่ยนั่นเป็นพี่สาวฝาแฝดของน้องสะใภ้ อีกทั้งนางยังเป็นห่วงเป็นใยน้องสะใภ้เช่นนี้ ก็ยากที่น้องสะใภ้จะมีเรื่องร้ายๆใดแล้ว…ทว่าเรื่องนิกายบูชาไฟนั้น ข้าที่อยู่มาค่อนชีวิตกลับมิเคยได้ยินมาก่อนเลย”
ป๋ายลี่หงกล่าวปลอบต้วนหลิงเทียน แต่วาจาท้ายประโยคนั้นมันอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า
“สำหรับน้องสะใภ้อีกคนกับสหายตัวน้อยที่เจ้าเล่า ในเมื่อนางอุ้มท้องลูกเจ้าอยู่ เช่นนั้นสมควรได้รับพรและวาสนาของเจ้าไปไม่น้อย…เจ้ามิต้องกังวลให้มากนักหรอก”
ป๋ายลี่หงกล่าวออกมาอีกรอบ
เมื่อเห็นว่าต้วนหลิงเทียนรับฟังและสีหน้าดีขึ้น ป่ายลี่หงก็เร่งตีเหล็กตอนร้อน กล่าวปลอบโยนให้ต้วนหลิงเทียนวางใจทันที
ต้องกล่าวว่าป๋ายลี่หงสมแล้วที่อยู่มานาน มันสามารถกล่าวปลอบให้ต้วนหลิงเทียนสงบจิตสงบใจและอาการดีขึ้นได้จริงๆ
