“เจ้าไม่ต้องกล่าวแล้ว…ไม่ว่าจะอย่างไรข้าต้องได้สตรีนางนั้น! หากข้าได้กดนางสักครั้ง ให้ข้าโดนนางมารน้อยแผลงฤทธิ์ใส่จนอายุสั้นลงสัก 2-3 ปี จะเป็นอะไรไป!”
หานจิ้นเหนียนสะบัดแขนเสื้อดังฝั่บ ไม่ให้สุนัขรับใช้กล่าววุ่นวายอะไรอีก
เมื่อสุนัขรับใช้ได้ยินดังนั้นมันก็ได้แต่เงียบปากไปทันที มันอยู่กับนายน้อยผู้นี้มานาน สันดารเป็นอย่างไรไหนเลยไม่รู้ได้ ลองตัดสินใจไปแล้ว ให้เอาม้า 5 ตัวมาลากก็ยากจะหยุด
ส่วนอีกด้านนั้น ร่างทั้ง 4 ที่พึ่งมาถึง ก็ถูกชิงหนูนำแหวกม่านหมอกเข้ามาในเขา
ด้านหลังม่านหมอก ปรากฏภาพพื้นที่อันกว้างใหญ่ไพศาลมีอาคารบ้านเรือนต่างๆมากมาย ไม่ต่างอะไรกับอาณาจักรเล็กๆในม่านเมฆ
นั่นคือคฤหาสน์คลื่นขจีของสกุลหาน!
ทั้ง 4 ที่พึ่งมาถึงไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นลี่เฟย เสี่ยวเฮย เสียวไป๋ และเสี่ยวจินที่เดินทางหลบหนีออกมาจากเกาะป้านเยว่
หลังจากหลบหนีออกมาจากเกาะป้านเยว่ ตอนแรกลี่เฟยก็เป็นกังวลเรื่องความปลอดภัยของเค่อเอ๋อ จนคิดอยากย้อนกลับไปช่วยหลายรอบ แต่นางรู้ดีว่าย้อนกลับไปก็ไม่ต่างอะไรจากขุดหลุมฝังศพตัวเอง หากนางอยู่ลำพังนางไม่กลัวเลยว่าต้องตายไปพร้อมกับเค่อเอ๋อ
อย่างไรก็ตามตอนนี้นางไม่ได้อยู่คนเดียว!
ในท้องของนางยังมีลูกน้อยทั้งคน…เป็นลูกของนางกับชายที่นางรัก!
