จังหวะนี้เองทุกคนค่อยเห็นว่า แม้ต้วนหลิงเทียนจะลุกขึ้นยืนและเริ่มเคลื่อนไหววุ่นวาย แต่สองตายังคงปิดอยู่ และคล้ายจะตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง!
ต้วนหลิงเทียนง่วนอยู่กับการเคลื่อนไหว การออกกระบวนท่าแต่ละครั้งแลดูเฉียบคมและน่าทึ่งนัก!
คืนวันผันผ่าน ต้วนหลิงเทียนยังคงเคลื่อนไหวไม่หยุดหย่อน คล้ายไม่รู้เหน็ดเหนื่อย!
ถึงแม้ในมือต้วนหลิงเทียนจะไร้กระบี่ แต่ท่วงท่าที่กำลังร่ายรำนั้นไม่ว่าผู้ใดมองก็รู้ได้ว่าสมควรฝึกเพลงกระบี่!
เพลงกระบี่ที่ต้วนหลิงเทียนร่ายรำออกมา เริ่มจากไร้กฏเกณฑ์ ต่อมาก็เริ่มเฉียบคมร้ายกาจ
ทว่าสุดท้ายยิ่งมา ก็ยิ่งเป็นอะไรที่อยู่เหนือความเข้าใจของเฟิ่งหวู่เต้าและคนอื่นๆอย่างสิ้นเชิง!
นั่นเพราะพวกมันพบว่ายิ่งมาท่วงท่ากระบี่ที่ต้วนหลิงเทียนใช้ออก กลับยิ่งแย่ลงเรื่อยๆ ไม่แลดูร้ายกาจน่าชมดูเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป!
ตอนนี้ไปๆมาๆกลับหลงเหลือเพียงแค่ การฟัน การแทง และการตวัดกระบี่เชือดเฉือนอันเป็นท่าพื้นฐานเท่านั้น
“เกิดอันใดขึ้น!?”
หลังจากที่ทุกผู้คนจับตาดูการกระทำของต้วนหลิงเทียนมาทั้งคืน พวกมันก็อดไม่ได้ที่จะสงสัย จนต้องหันหน้ามามองถามกันเอง
สุดท้ายก็เป็นโฉดคลุมทองที่กล่าวพึมพำออกมาเสียงขรึม “หรือนี่จักเป็น..สูงสุดหวนคืนสู่สามัญ”
