ต้วนหลิงเทียนไม่คิดรอช้าอะไร ไม่แม้แต่จะกล่าวทักผู้เฒ่าหั่วที่อยู่ในร่างอีกาทองคำ 3 ขาในเจดีย์ เขาก็รีบย่นย่อเจดีย์เก็บไว้ แล้วพุ่งร่างออกจากหุบเหวใต้ทะเลลึก กลับเกาะป้านเยว่ด้วยความเร็วสูงสุด!
หลังจากกลับมาถึงเกาะป้านเยว่ เฟิ่งหวู่เต้าและคนอื่นๆก็ยินดีที่ได้พบเขานัก!
“มีอะไรไว้ค่อยคุยกัน ตอนนี้พวกเราต้องรีบหนี ก่อนที่ตี้จิ่วมันจะย้อนกลับมาเกาะป้านเยว่!”
เมื่อเห็นว่าเฟิ่งหวู่เต้าและคนอื่นๆ คิดจะไถ่ถามอะไร ต้วนหลิงเทียนก็เร่งตัดบท สะบัดมือเปล่งพลังไร้สภาพขุมใหญ่ห่อหุ้มคนทั้งหมด ก่อนที่จะนำพาร่างทั้งหมดพุ่งขึ้นฟ้าไปด้วยความเร็วสูงสุด!
อย่างไรก็ตาม ออกจากเกาะป้านเย่วแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็ไม่ได้พาทั้งหมดมุ่งหน้ากลับทวีปมนุษย์โดยตรง!
เขาเลือกที่จะพุ่งร่างไปทางทิศตะวันออก และเริ่มตีวงโค้งอ้อมไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เหินเลยผ่านทวีปมนุษย์ไปไกลก่อนเปลี่ยนทิศทางอีก 2 ครั้งเข้าทวีปมนุษย์จากด้านใต้ของทวีป!
ที่เขาจำเป็นต้องทำแบบนี้เพราะ หวั่นตี้จิ่วจะดิ่งลงใต้มุ่งมมาทวีปมนุษย์โดยตรง ด้วยความเร็วของมันย่อมตามทันเขาได้ในเวลาพริบตา! อีกทั้งมันต้องปูพรมค้นหาเขาไปทั่วทิศเหนือของทวีปเป็นแน่!!
และความจริงก็พิสูจน์ว่าการตัดสินใจครั้งนี้ของต้วนหลิงเทียนถูกต้อง!
