“ดูเหมือนว่าจักเป็นแถวๆนี้”
มันเดินแหวกดงสาหร่ายที่ต้วนหลิงเทียนเข้าไปตอนแรก ก่อนที่จะลองกระทืบพื้นตามต้วนหลิงเทียน อนิจจาเจดีย์ประหลาดกลับไม่ผุดโผล่ออกมาให้เห็น
“ข้ากระทืบผิดจุดรึ?”
ตี้จิ่วเริ่มกระทืบพื้นสมุทรในดงสาหร่ายอย่างหงุดหงิด อนิจจาแม้มันจะย่ำจนสาหร่ายเละไปทั้งดง แต่เจดีย์ก็ไม่ปรากฏให้เห็นเลย!
“ต้องใช้วิธีอันใดนอกเหนือจากนี้ในการเรียกให้เจดีย์ปรากฏงั้นเหรอ?”
หน้าตี้จิ่วมืดคล้ำดำลง มันไม่เข้าใจจริงๆว่าต้องทำอย่างไร
หากการกระทำนี้ของตี้จิ่ว ต้วนหลิงเทียนสามารถแลเห็นล่ะก็ เขาคงได้หัวเราะจนปวดท้องตาย!
ที่เขาทำแบบนั้น ไม่ใช่อะไรอื่นเพียงหลอกให้ตี้จิ่วไขว้เขวเท่านั้น
ตอนที่เขาเหินผ่านบริเวณนั้นครั้งแรก เขาก็ได้แอบปล่อยเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติเอาไว้แล้ว ซึ่งตอนนั้นตัวเจดีย์ก็ถูกย่อให้เล็กเท่าเม็ดฝุ่น สุดท้ายพอพาตี้จิ่วเหินกลับมาใกล้ๆแถวนั้น เขาก็แค่คิดให้เจดีย์ขยายใหญ่เท่านั้น
เรียกว่าการกระทืบเท้า ก็แค่ดึงความสนใจมันเฉยๆ!
หลังจากลองทุกอย่างแต่ไม่อาจทำให้เจดีย์ปรากฏออกมาได้ ตี้จิ่วก็ตระหนักได้ถึงความสิ้นหวัง ใบหน้ามันเผยความสลดหดหู่จนปัญญา
“สารเลวน้อยนับว่าเจ้ายั่วโมโหข้าสำเร็จแล้วจริงๆ…! อย่าได้หวังว่าเจ้ากับสหายเจ้าจะมีวันพรุ่ง! ข้าจะฆ่าพวกมันเสียให้สิ้น และนี่มินับว่าขัดต่อคำสาบานเพราะเจ้าผิดคำพูดก่อน!”
