ด้วยโทสะอันล้นปรี่ ตี้จิ่วปะทุพลังสุดตัวพุ่งขึ้นจากหุบเหวใต้ทะเลลึก ก่อนที่จะมุ่งหน้าไปยังเกาะป้านเยว่ในพริบตา!
อย่างไรก็ตามพอมันกลับมาถึงมันก็พบว่าทุกคนหายไปหมดแล้ว!
มันเหินร่างไปทั่วเกาะป้านเยว่พร้อมตรวจสอบทุกตารางนิ้ว แต่ก็ไม่พบร่องรอยของสิ่งมีชีวิตใดๆ “พวกมันมาจากทวีปมนุษย์…เช่นนั้นสมควรกลับไปทวีปมนุษย์”
“เพียงเวลาแค่ไม่นาน สารเลวน้อยนั่นไม่มีวันพาทุกคนหนีไปได้ไกล ตราบใดที่ข้าเหินตามไปถูกทาง ข้าย่อมไล่พวกมันทันได้ในเวลาอันสั้น!”
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ร่างตี้จิ่วก็ดิ่งลงใต้ด้วยความเร็วสูงสุดทันที
ทว่าหลังผ่านไป 2 เค่อ ตี้จิ่วก็ได้แต่รำพันอย่างคับแค้น “บัดซบเอ๊ย ดูเหมือนพวกมันจักมิได้มุ่งหน้าลงใต้…หาไม่แล้วด้วยวามเร็วของข้าป่านนี้สมควรไล่ทันไปเนิ่นนาน!”
ร่างตี้จิ่วตอนนี้หยุดอยู่กลางหาว ไม่ไกลจากทวีปมนุษย์มากเท่าไหร่
“สารเลวน้อยนั่นเจ้าเล่ห์นัก…ข้าคิดเรื่องนี้ได้ ไหนเลยมันยังคิดไม่ได้ มิพ้นมันต้องพาทั้งหมดอ้อมไปทางอื่นแน่!”
พอตระหนักได้ตี้จิ่วก็เร่งเหินย้อนกลับไปเกาะป้านเยว่ ขณะที่เหินขึ้นเหนือย้อนกลับ มันก็พุ่งไปซ้ายทีขวาที ปูพรมหาอย่างละเอียด!
การย้อนกลับเกาะป้านเยว่คราวนี้ เรียกว่ามันซิกแซกไปมา อย่างไม่คิดพลาดแม้แต่ตารางนิ้วเดียว!
อนิจจาหลายวันผ่านไปมันก็ไม่พบอะไรเลย
