ในที่สุดมันก็ย้อนกลับมาถึงเกาะป้านเยว่ คราวนี้มันเลือกที่จะเหินร่างมุ่งลงทิศตะวันตกเฉียงใต้ก่อนค่อยเปลี่ยนไปหาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้หมายค้นหาให้ทั่ว อนิจจาต้วนหลิงเทียนนั้นได้พาเฟิ่งหวู่เต้ากับทั้งหมดกลับมาถึงบ้านเกิดเขาแล้ว…
ทุกครั้งที่กลับมายังทวีปเมฆาล่องต้วนหลิงเทียนมักจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ
ทว่าตอนนี้อารมณ์เขาขุ่นมัวนัก ยังคล้ายมีหมอกทมิฬลอยล่องเหนือหัวก็ไม่ปาน
คู่หมั้นทั้ง 2 กลับหายตัวไป หนึ่งไม่รู้ไปอยู่ที่ใด อีกหนึ่งกลับถูกพรากไปต่อหน้าต่อตา ความรู้สึกของเขาตอนนี้ราวมีคนควักหัวใจออกไปจากอก แทบจะคลั่งอยู่รอมร่อ!
อย่างไรก็ตามในที่สุดเขาก็สามารถสงบจิตสงบใจได้
เขารู้ดีแก่ใจ ว่าร้อนรนไปก็เท่านั้น ไม่เกิดประโยชน์ใดๆเลย
ต้วนหลิงเทียนย่อมมีความสามารถในการควบคุมอารมณ์ดีเลิศ เพราะอย่างน้อยเขาก็อยู่มาถึง 2 ชีวิตแล้ว
‘เสี่ยวเฟยเอ๋อสมควรอยู่กับพวกเจ้าตัวเล็ก…เช่นนั้นข้ามั่นใจว่าพวกนางคงปลอดภัยดี ผ่านมา 3 ปี ป่านนี้พวกตัวเล็กน่าจะทะลวงถึงหลุดพ้นมนุษย์กันแล้ว ด้วยความที่พวกมันเป็นสัตว์เซียน นอกเหนือจากความแข็งแกร่งไม่ธรรมดา พวกมันสมควรมีลางสังหรณ์อันแม่นยำ ทั้งสัญชาตญาณเหนือมนุษย์ เกาะป้านเย่วถูกทำลายแบบนี้ พวกมันต้องย้อนกลับไปหาเฉวี่ยไน่ทันทีแน่…ป่านนี้คงปลอดภัยดี’
หลังจากที่สงบลง ความคิดต้วนหลิงเทียนก็กลับมาแจ่มใส
พอคิดได้ ใจเขาก็โล่งขึ้นมาไม่น้อย
